450 
hunnen groenen tooi zich aan het oog voordoen, terwijl anderen 
spiegelende watervlakten vormen. Diep verschuilen zich de be- 
bouwde plekjes tusschen de heuvels der zuidelijke bergketenen. 
Slechts in de nabijheid van den Lawoe verheft zich, bijna als 
eene ronde groep, een kleine heuvelrug eenzaam in de vlakte. 
Ten westen 5 ten noorden ontwaart men den Merapi en in 
het westen 15° ten noorden ziet men den Merbaboe, achter 
welken vulkaan de Soembing aan de linker- en de Sindoro aan 
de regterzijde, schijnbaar even hoog, hunne toppen verheffen. 
Zelfs valt de Tegal als eene kleine kegelspits in het blaauwe 
verschiet in het oog. 
Ten einde de zuidelijke streken van dezen berg te leeren 
kennen, alwaar zich vermoedelijk nog een krater moest bevinden, 
daalde ik naar den oostelijken rand van de telaga Koening af, 
waarin de helling van den top, doch minder steil dan in het 
zuiden en in het westen overgaat. Slechts éénen enkelen Javaan 
(Djojodono) kon ik overhalen om mij te volgen; met het hakmes 
in de hand, baande ik mij eenen weg door de struikgewassen 
van den zuidelijken rand. De vlakte der telaga Koening heeft 
ongeveer een diameter. van 500 voet, en schijnt ò à 700 voet 
dieper te liggen dan de hoogste top. Zoodra ik den buitensten 
rand bereikt en eene opening in de struiken had gehouwen, 
bood zich een woest schouwspel aan. Ik zag neder op een voor- 
waarts springend gedeelte van den berg, dat al het voorkomen 
van een krater had, en waarvan ik slechts door een rotswand, 
welke ongeveer 700’ nederdaalt, gescheiden was. De westelijke 
streken van dit vooruit springend gedeelte zijn met steenblokken 
van eene zwartgrijze kleur, die er als slakken uitzien, bezaaid, 
welke zoodanig door talrijke scheuren in allerlei rigtingen 
zijn gespleten, als moesten zij in enkele stukken verdeeld van 
elkander vallen. De oostelijke streken daarentegen zijn met 
diepe scheuren en spleten gegroefd, waar tusschen zich steile, 
getande rotsspitsen verheffen. Eenige derzelven zijn geelachtig 
of witachtig van kleur, en doen zich aan het oog voor als 
ijsbergen; anderen daarentegen bestaan uit harde, nog niet ver- 
gane lava, welker zwarte kleur sterk afsteekt tegen de witte 
