451 
spitsen, terwijl sommigen uit op elkander gehoopte steenbrokken 
en andere vulkanische uitwerpselen zamengesteld zijn. Aan 
gene zijde van den westelijken rand van dezen krater loopt die 
groote bergspleet benedenwaarts, die wij vroeger, bij haren oor- 
sprong tusschen den hoogsten bergtop en den oostelijken rand 
der telaga, reeds hebben leeren kennen. Hier beneden scheidt 
deze spleet den kraterrand van gindschen steilen top, waarin 
de halfkringvormige muur van den Lawoe eindigt; zeer nabij 
den voet van dezen top loopt de spleet, naar het zuiden heen, 
steil langs den berg naar beneden en vormt aldaar een schrik- 
verwekkenden afgrond, waaruit zich een aantal onregelmatig 
gevormde toppen en rotsmassa’s verheffen; zoo het schijnt, zijn 
het staande gebleven gedeelten van den bergwand, die bij gelegen- 
heid eener uitbarsting, welke hier eenmaal plaats greep, ver- 
brijzeld werd. Ja, uit een diep gelegen gedeelte der spleet, 
hetwelk ten minste 5,000 voet lager dan de bergkruin schijnt 
te liggen, rijst eene rotsmassa tot eene verbazende hoogte op- 
waarts. Zij vormt een reusachtigen pilaar, welks top nog met 
woudgeboomte bedekt is, terwijl aan de naakte wanden rots- 
brokken hangen, die elk oogenblik zich van de hoofdmassa 
dreigen af te scheiden en in den afgrond neder te ploffen. Aan 
den zuidelijken voet van dezen pilaar of rotstoren, uit eene 
diepte, welke door het oog niet gemeten kan worden, stijgen 
al draaijend dampwolken op, waardoor de wanden beneden en 
tot op omtrent het midden der zuil als met een nevel worden 
omtogen, terwijl de top, die daarboven te voorschijn komt, zich 
als een in de lucht gebouwd slot verheft. | 
Geene beschrijving is in staat al het schrikbarende, dat deze 
streek kenmerkt, te schetsen; zij schijnt des te vreesselijker 
toe, naar gelang het kontrast scherper is, dat deze barre ruimte 
maakt met het vriendelijke groen des lands en met door de zon 
beschenen wouden der benedenhellingen, van welke men een 
gedeelte aan gene zijde van den kraterrand ontwaart. de 
In de kraters van den g. Goentoer en van den g. Merapt 
(welke beide tot de wildste kraters van het eiland behooren), 
kan men nog eenige regelmaat bespeuren, in genen een trech- 
