55: WILES.: Hf 
A. Topographisch overzigt. 
Re Aat 
L. 111°46 } Het hoogste juk Dorowati. 
Hi, hODF 
Omstreken van den berg. — Vlakte van Madioen. 
Nadat wij *) de noordwestelijke helling van den Lawoe (bij 
Tarik, Djambejan en Balong) nog eens bezocht hadden, zetteden 
wij onzen togt op den 15 Junij (1858) oostwaarts voort op 
den postweg, welke door de vlakte tusschen den voet des bergs 
en de kali Solo (eerst noordwestwaarts, vervolgens noordwaarts 
en eindelijk noordoostwaarts van het gebergte) naar Ngawi 
voert. Deze vlakte, slechts door de beddingen van drie beken 
doorsneden, welke op den Lawoe ontspringen en naar de Solo 
heenvlieten, is met uitgestrekte graswildernissen bedekt, waarin 
Ploso-boomen(Butea frondosa Roxb.) zeer menig vuldig, dochslechts 
afzonderlijk voorkomen, benevens eene regtop groeijende klaver- 
achtige plant, welke eene hoogte van 5 à 5 voet bereikt, en zeer 
kenschetsend voor deze wildernis is. Overal vindt men dezelve 
in eene groote menigte met het Alang-alang vermengd ?). Groepen 
van Djati-boomen vindt men hier en daar in de graswildernis ver- _ 
strooid, die overigens dor en woest is. Slechts in de nabijheid der 
poststations, op een afstand van 5 à 7 palen van elkander verwijderd, 
waar men van paarden verwisselt, treft men eens eene enkele hut 
aan, die met hooge barrikaden van Djati-hout is omringd, ten 
einde zich te beveiligen tegen de tijgers en de wilde zwijnen, 
de eend bewoners dezer streken. De arie is nergens verder 
1) Gelijk reeds vroeger bij den Lawoe geschiedde, deel ik ook datgene, hetwelk 
ik nopens de topographische en de geologische bijzonderheden van den Wilis heb 
ervaren, in verhalenden vorm, mede, gelijk zulks door mij in 1838, op de reis 
zelve, is geschreven. 
*) Vroeger door mij onder den naam van Lepidocoma trifoliatunr beschreven. 
