474 
bedrijvigheid op de rivieren en de producten dezer residentie, 
als: suiker, koffij, rijst, indigo, Djati-balken worden per schip 
naar Soerabaja gevoerd. 
Wij lieten ons aan een veer over de kali Madioen zetten en 
reden ter zijde van de kali door eene vlakte, welke met rijst- 
velden bedekt was, en, te oordeelen naar het jeugdige voorkomen 
der Kokos-palmen en de knoestige stammen der Ploso-boomen, 
die hier en daar verstrooid waren blijven staan, nog voor korte 
jaren eene wildernis moet geweest zijn. 
De bodem is even als die, welke noordwaarts van den Lawoe 
wordt aangetroffen, zwart, zwaar van gewigt en na aanhoudende 
droogte vol barsten en scheuren. Nog eens moet men de kali 
Madioen, welker bed aldaar met zand is gevuld, overtrekken; 
nu (op een afstand van 17 palen ten zuiden van Ngawi) wendt 
zich de postweg meer oostwaarts heen en leidt hij naar het 
dorp Madioen, in welks nabijheid zich, behalve een klein blok- 
huis, nog de gebouwen van den Resident verheffen. (Hoogte 
boven de oppervlakte der zee —= 270.) 
Madioen ligt bijna in het midden der wijd uitgestrekte vlakte, 
die tusschen de gebergten Lawoe en Wilis overblijft en op 
omtrent gelijken afstand van beiden. Op de kaart van Raffles 
is hare ligging zeer onjuist aangeteekend. De Lawoe ligt juist 
in het westen. De Wilis is niet zoo hoog als de vorige, maar 
daarentegen een meer in de breedte gevormde berg, die uit ver- 
scheidene bergruggen van zeer ongelijke hoogte en ongelijken 
vorm bestaat. De achterste (oostelijkst gelegen) afgeknotte top van 
dit gebergte, Gadjah moengkoer geheeten, ligt in het oosten 
55° ten zuiden; de middelste (de Wilis) is een zich dwars uit- 
strekkende, gekerfde kam, waarvan het midden in het oosten 
40° ten zuiden wordt waargenomen; — de derde en de naast 
bij gelegene top (de goegoeng Ngebel) is het laagste gedeelte 
van het gansche gebergte. Alle afzonderlijke toppen en nokken 
zijn door middel van tusschenruggen aan elkander verbonden; 
tot aan hunne kruinen met sombere wouden bedekt, is hun 
voet met Djati-bosschen omsingeld, welke zulk eene bleeke, vuil- 
bruine kleur hebben, dat men in de verte zou veronderstellen 
