478 
zijn, en, ter plaatse waar zij in grooten getale bij elkander 
voorkomen, bijna volkomen het beeld van een berkenboschje 
teruggeven. Het losse, wijd uit elkander groeijende loof dezer 
boomen wordt geschakeerd met de roodachtige kleur der jonge 
peulvruchten, welke ig eene groote menigte van de twijgen naar 
beneden hangen. 
De tweede is de Inga umbraculiformis (mihi) « pohoen Seng- 
on» ‚ welke soort veel hooger groeit en grooter wordt. Eerst op eenc 
grootere hoogte dan de vorige soort gaan hunne stammen in takken 
over, welke beiden eene donkergrijze kleur hebben en zich bijna 
im eene horizontale rigting ter zijde uitstrekken. Zoo vormen zij 
als het ware schermen met een fijn gevind, zacht gebladerte, dat aan 
deze boomen een prachtig uiterlijk schenkt. Als door een floers 
ziet men het blaauw des hemels door de kroonen dezer boomen. 
Hier en daar treft men eene Cassia fistula aan, door wier 
digter gegroeid, lommerig gebladerte de goudgele bloemtrossen; 
welke onmiddellijk uit de dikkere twijgen voortspruiten, heen- 
schemeren. Eene schaar van zwarte, langstaartige apen (Sem- 
nopitheeus maurus, Loetoeng der oee schommelt aan de 
takken dezer boomen. Wanneer zij van een hooger liggenden 
tak naar een lager gelegenen springen, beschrijven zij een grooten 
halven cirkel, zoodat een aantal dunne twijgen, waarop zij met 
hunne zwaarte nederkomen, afbreekt en met ies naar beneden 
valt. Zelfs moeders, met hare jongen aan de borst, wagen 
dergelijke sprongen. Zeer dikwerf treft men in deze wouden 
koffijtuinen aan, welke den zamenhang derzelven verbreken ; deze 
koffijtuinen worden beschaduwd door tot dat einde geplante 
Dadap-boomen, of door de woudboomen, welke men bij het 
ontginnen heeft laten staan (bosch koffij). Een dergelijk bosch 
koffij levert een schoon gezigt op; vooreerst biedt hetzelve al 
de schoone vormen der woudboomen aan, die zich op een 
bodem, van Alang en struiken gezuiverd, verheffen. In het 
lommer der boomen tieren de ‘piramidevormige koffijstruiken, 
welke 5,7 à 10 voet hoog opschieten en met vruchten over- 
laden zijn, die door hare roode kleur zeer schoon op het don- 
kere, glimmende blad uitkomen. De bodem, gelijk bijna overal 
