23 
punt bedraagt 9230 voet, derhalve 96: minder, dan die van 
den genoemden kegel. 
De Gedeh vertoont zich als een afgeknotte, van binnen door- 
boorde kegel, waarvan de noordelijke helft ontbreekt en vormt 
eenen circus, eenen meer dan half cirkelvormigen wand, die eene 
oneffene, meer dan 2000’ breede ruimte, namelijk den krater- 
bodem insluit, maar in het noorden openstaat. De buitenzijde 
van dezen muur gelijkt naar eene gewone berghelling van om- 
trent 40° verval, terwijl de binnenkant eenen steilen wand 
uitmaakt van zuilvormig afgescheidene trachietmassa’s, die in n 
parallelle deelen op elkander liggen en wel in dier voege, dat 
de onderste lagen de dikste zijn en de daarop volgende, gewoon- 
lijk eenige voeten inspringende, in dikte verminderen, tot dat 
de bovenste, — als voortbrengselen van jongere uitbarstingen , — 
slechts nog uit gruis-lagen van weinige voeten dikte bestaan. 
De beide zijden (de buiten- en de binnenkant van den Gedeh), 
loopen zamen tot eenen overal smallen, hier en daar zelfs 
scherpen rand, op welken men rondom den krater kan gaan 
en waarvan de westelijke hoek, lager afdalende, onafgebroken 
in den Passir Halang overgaat, om (zoo als reeds vroeger is 
aangemerkt ,) hierdoor in onmiddellijken zamenhang met den 
Manellawangie te komen; want uit zijn laagste punt in het midden 
rijst de Passir Halang weder naar den Manellawangie op. De 
oostelijke (of, uit het centrum gezien, de noordelijke) hoek 
van den kraterrand loopt steil uit en is door eene tusschenkloof 
van eene hog verder noordwaarts gelegene rotsmassa gescheiden, 
die aan drie kanten door loodregte wanden begrensd is en alleen 
buitenwaarts, (naar het N. 0.) naar eene gewone berghelling 
gelijkt. Als eene ruine of een toren verheft zij zich — een staande 
gebleven stuk van de N,O. helft van den muur. Denkelijk werd 
deze laatste door eene vroegere uitbarsting vernield, om plaats te 
maken voor lavastroomen, die zich aldaar eenen uitweg heb- 
ben gebaand en als een berg uit enkel losse opeengestapelde 
puinbrokken, omtrent 1000’ breed, steil afstorten en in de 
buitenhelling overgaan. Deze afwedigheid van de noordelijke 
“helft des muurs veroorlooft dus den aanschouwer, die zich op 
