od 
Bovendien is dit gebergte (de Gedeh zoowel als de Manella- 
wangie), uit hoofde van de gemakkelijke wegen, die van Tji- 
pannas af naar boven geleiden, nog door vele andere reizigers 
bezocht, onder welke voorzeker ook geologen en andere weten- 
schappelijke mannen zijn geweest, doch van wier nasporingen 
mij niets bekend is. 
D. Gedaanteverwisselingen van den Gedeh. 
Sedert de eerste bekende beschrijving van Reinwardt schijnt 
de Gedeh, van April 1819 tot November 1840 (dus in 21 ja- 
ren), geene de minste verandering te hebben ondergaan. 
Vóór deze uitbarsting in 1840 waren niet slechts de meeste 
streken van de buitenhelling des kratermuurs, benevens de 
Goenong Rompang, tot op haren hoogsten rand met weelderig 
struikgewas bedekt, maar ook de bodem van den krater zelf 
in de nabijheid zijner noordelijke opening (waar de muur 
ontbreekt en de lavastroomen naar beneden loopen), was met 
de eigenaardige boschjes dezer streken (Leptospermum- Thi- 
baudia- Acacia- en andere soorten) bekleed, die zich nog ver 
boven de kleine vlakte Kendang Badak, tot aan den westelij- 
ken kraterwand uitstrekten. De hoogte de boomen boven de 
gemelde vlakte, bedroeg door elkander 15 tot 20 voet, maar 
de dikte kikand stammen was veel geringer dan die van den 
Manellawangie en Sedaratoe en bewees daardoor hunne latere 
wording. * 
De uitbarsting van 1761 (zie boven ,) waarbij alleen een weinig 
asch werd uitgeworpen, was te onbeduidend, dan dat hierdoor 
geheele wouden hadden kunnen vernield hakken: naar de zigt- 
bare uitwerkselen der nieuwste uitbarsting te oordeelen, konden 
daardoor ten hoogste slechts in de onmiddelijke een ed van 
den krater eenige boschjes worden verzengd. 
De uitbarsting van de jaren 4747 en 1748 moet volgens de 
beschrijving zeer hevig en geweldig zijn geweest. In deze uit- 
barsting werd waarschijnlijk de noordelijke helft van den kra- 
en: verbrijzeld en stortte zich de (meermalen vermelde) 
