41 
m den hoekberg Roejong te zamen loopen. Als dwarsche zijtak- 
ken van de zuidketen kunnen aangemerkt worden die berg- 
ketens, waarin de Waijang, de Kawa-manok en de Telaga-bodas 
hggen. 
Door de netvormige verbinding van alle deze ketens, ontstaan 
vier geheel ingeslotene trogvormige dalen, met vlakke bodems. 
Uit elk dezer dalen stroomt eene hoofdbeek, die zich door eene 
naauwe, diepe, dwars door de bergketen, of door de plaats, 
waar de afhellingen van twee kegels zamenloopen, heenge- 
brokene kloof ontlast; wanneer men deze «poorten» kon toe- 
sluiten, zoo zoude de vroegere toestand terugkeeren en de bodem 
van het dal zoude in een meer veranderd worden. 
De grootste dezer vier ketels No. I is het Plateau van Ban- 
dong, 2000 à 2500’ hoog, waarin de Tjitaroem stroomt, die 
zich door eene meer dan 1000’ diepe dwarskloof in de berg- 
keten, welke Bandong van Badjamandala scheidt, eenen uitweg 
baant. 
Noll is het 4 à dij, duizend voet hooge plateau van Peng- 
alengang, tusschen den Waijgang en den Tiloe, met de rivier 
Tjisankoi, welke tusschen den Tiloe en Malabar uitstroomt, 
om zich in de Tjitaroem te storten. No. III ligt tusschen den 
Waijang en den Papandaijang en bevat in het daar aanwezige 
moeras Rawa Tegal badoeng, den hoofd-oorsprong van de 
Tjitaroem. 
Terwijl in het tweede dezer dalen door den mensch slechts 
sedert weinige jaren, eenige kleme oasen met koffijtuinen 
midden tusschen de oorspronkelijke wouden aangelegd zijn, 
en terwijl het derde nog geheel in zijnen wilden toestand van 
eeuwen heugende majestueuse bosschen verkeert, — nog nimmer 
door den mensch betreden, slechts door Rhinocerossen en wilde 
stieren bewoond, — zoo is het vierde, (No. 4) daarbij nog het 
grootste, (het schoone dal van Garoet vf Limbangan), met een 
lusthof te vergelijken, waar bloemrijke tuinen u tegenlagchen 
en waar de nijvere mensch, reeds sedert eeuwen weelderige 
rijstvelden aangelegd heeft, abdsreund voor het rd der 
vulkanen, dat hem aan alle zijden bedreigt. 
