45 
lijk maken, om gemakkelijk in den krater af te klimmen. 
De benedenste streken van den muur zijn met uitwerpselen 
(lavablokken, rapilli, zand en asch) bedekt, die hier en daar 
reeds in het midden zijner hoogte beginnen en langzamerhand 
door zacht gebogene hellingen, in den vlakken kratergrond 
overgaan. Deze losse puinmassa’s zijn met diepe voren en kleine 
dalen „doorsneden, door het afstroomende regenwater daarin 
gegroefd. De „voren loopen alle naar het midden des kraters 
straalsgewijze ineen, alwaar het te zamengevloeide water en den 
regen-mousson tot kleine meren aangroeit, die, door de opstij- 
gende dampen en gazsoorten verhit, eene borrelende, schijnbaar 
kokende beweging hebben en met vulkanische asch vermengd, 
in modderpoelen en heete, naar zwavel-riekende moerassen van 
asch-graauwe kleur, die hier en daar naar het geele overhelt, 
ontaarden. 
In de maand Julij 1857 had de grootste dezer modderpoelen, 
wiens gedaante en grootte bestendige veranderingen ondergaat, 
eene doorsnede van omtrent 50’. Het is gevaarlijk hunnen rand 
te naderen; want de fijne graauwe asch, waaruit de middengrond 
des kraters bestaat en wiens horizontale oppervlakte van eene 
voorafgegane waterbedekking getuigt, wordt in de nabijheid 
des modderpoels steeds weeker, slijkachtiger, glijdt onder de 
voeten des reizigers weg en dreigt hem in den kokend heeten 
afgrond te doen verzinken.!) Naar Horsfield’s analyse bestaat 
deze asch uit zuivere aluinaarde. Het borrelend water bereikt 
echter niet het kookpunt; de dampen, die het in schijnbaar 
kokende beweging houden, zijn zwavelig-zure dampen; zij drin- 
gen ook op eenige hooger gelegene en gevolgelijk drooge 
plaatsen aan den oostvoet des kratermuurs door; zij banen 
zich aldaar met bruisende omstuimigheid een’ doortogt en 
vormen solfataren met de heerlijkste zwavelkristallen en zwa- 
velbloemen aan de wanden en randen der kloofachtige gaten, 
waaruit de dampen in het begin onzigtbaar (doorschijnend) op- 
t) Op deze wijze kwam de bekende reiziger, graaf de Vidua, in een’ krater (zoo 
ik meen) van het eiland Celebes om ’t leven; ook op Java, in de Kawa Djondro di 
Moeka van het Diëngsche gebergte, verongelukte een kontroleur op gelijke wijze. 
