47 
geefs beneden de aangewezene streek van 8 tot 9000: zoeken, 
vruchteloos zal men wijd uitgestrekte bosschen en bergruggen 
(b. v. de Tiloe- en BrengBreng-gebergten) doorkruisen en zelfs 
geen spoor van dezelve ontdekken, tot dat weder een krater 
door het geboomte schemert, waar men dan zeker verwachten 
kan, zijnen woesten grond door hare kleurige bloemen versierd 
te zien. Zij schijnen de eerstelingen van den plantengroei, na 
eene uitbarsting te zijn. 
Op de kleine situatieschets T'ankoeban Prauw Fig. 1 duiden 
de getallen aan: 1, de Kawa Ratoe, — 2, de westelijke „ kleinere 
en minder diepe Kawa Oepas, welke in 1857 slechts bij * met 
weinig ondiep water bedekt (voor het overige horizontaal) een 
slijkbodem was, — 5, op vele plaatsen doorboorde, vergane 
rotsmassa’s aan den voet van den kratermuur, waaruit ten dien 
tijde de sterkste zwaveldampen, met een sissend geluid te voor- 
schijn kwamen, — 4, warme, modderige waterpoelen van 
eene graauwe kleur, steeds in beweging door opstijgende gaz- 
soorten, — ò, het hoogste zuidelijke punt van den geheelen 
top (het Z. W. punt van den rand des Kawa Ratoe-kraters), 
— 6, het diepste noordelijke gedeelte van den kraterrand, 
beneden welken de res ge noordelijke van den Ratoe) uit 
ans Hel lerde trachietrotsen bestaat, 
die Bai elkander liggende vooruitspringende terrassen vor- - 
men, — 7, de tusschenrug tusschen de beide kraterbekkens, 
welke zich tot het punt 5 zeer steil verheft, — 8, onze hut 
en 9, de weg, langs welken wij opgestegen zijn; (de overige 
wegen door ons gevolgd zijn door gestippelde lijnen aangeduid). 
Op eene kaart!) vroeger dan de mijne gemaakt, ziet men de 
Kawa Oepas als een meer aangewezen, met nog dampende 
spleten, die tijdens mijn bezoek uitgebluscht waren. 
De solfatara’s, die aan de buitenste afhelling des bergs, om- 
streeks 1000! beneden den kraterrand liggen b. v. eene aan de 
oostzijde «Kawa Badak»?), en eene aan de noordzijde, zijn blijk- 
1) Waarschijnlijk van Sal. Müller in het jaar 1832. 
z) Volgens Dr. Bleeker was de temperatuur van het borrelende water aldaar den 10 
Junij 1846 == 192° tot 195° Fahr. en van de dampen 210° tot 218° Fah 
