62 
de hellingen af, en op eenen grooten afstand van verre berg- 
wanden en kloven hoort men de echo weergalmen. 
Eenzaam tusschen zulke nooit bezochte wouden ligt daar het 
schoone berg-meer Telaga Patengan, 4790’ boven zee, met 
zijne kleine eilanden en schier-eilanden, op welke majestueuse 
Podocarpus-soorten zich verheffen. Zijn kalme waterspiegel kaatst 
het beeld van den Patoeha terug, wiens zachte helling in het 
oosten des meers opstijgt en 2650’ hooger in een’ kleinen top 
eindigt, welke de hoogste van dit gebergte is. 
Hij ligt omtrent Z. 0. ten Z., 50 Eng. mijlen van den Ge- 
deh verwijderd en bestaat uit eenen cirkelronden, smallen, op 
sommige plaatsen geheel scherpen rand, die binnenwaarts steil 
afdaalt en eenen onbeklimbaren, trechtervormigen afgrond vormt 
welks loodregte diepte de bovenste middellijn des rands van 
omtrent 600’ schijnt te evenaren. De gedaante van dezen 
trechter is zeer regelmatig en gelijkt naar eenen omgekeerden 
kegel of naar eene piramide, waarvan de spits afgeslagen is. 
Zijn naauwe benedengrond, namelijk zoo ver men van de 
duizeling-wekkende hoogte in staat is dit te beoordeelen, is 
vlak, en zijn midden alleen met gras begroeid en biedt aan 
het oog, behalve een paar neergeworpene boomstammen, niets 
merkwaardigs aan. Gelijk het woud zich van den uitersten 
voet des Patoeha’s tot op den hoogsten top uitgestrekt heeft, 
waar het zijne aloude met moszoden en weelderig loof bedekte 
takken en stronken over den steilen rand des kraters laat af- 
hangen, zoo heeft het zich ook voortgezet tot in den ondersten 
bodem van dezen afgrond, die een treffend beeld der volmaakste 
eenzaamheid en eeuwige vergetelheid aanbiedt. Zijn voorkomen 
is somber en treurig; want de bosschen, die hem bedekken, 
wassen wel rustig voort, maar zij zijn onbewoond en zelden wordt 
daarin het gezang eens vogels gehoord. De voet des wandelaars 
kan nimmer de diepte bereiken. Zij ziet er uit als een graf, — 
even zoo geheimzinnig, zoo stil en echter zoo vol beteekenis. 
Aangenamer is het gezigt op het schitterend zwavelmeer 
Kawa Patoeha. Het ligt slechts 755’ beneden den zoo even 
beschrevenen rand des ouden kraters, welken de Javanen «Tam- 
