74 
zelden nalaat jaarlijks eemge malen, onder een brullend ge- 
luid, asch, zand en steenen uit te werpen en de nabijgelegene 
groene vlakten daarmede te bedekken. 
Hij behoort tot de bergketen, welke het dal van Garoet 
aan zijne N. westzijde begrenst, en is niet uit den hoogsten 
kam van de bergketen, maar uit de Z. oostelijke (O. Z. ooste- 
lijke) helling uitgebarsten, wordende door den top onmiddelijk - 
achter zijnen krater tot volle 550’ en nog hooger in het N. 0. 
door de kruin van den naburigen bergrug «G. Agong», welke 
de hoogste dezer keten is, im hoogte overtroffen. Zijne binnen- 
ste zijde is bij gevolg met de bergketen, waar hij tegen 
aan ligt, méén gesmolten, en alleen zijne buitenwaartsche 
Z. oostelijke en gedeeltelijk zijne zuidelijke hellingen zijn vrij 
en vormen de voorste. helft eens kegels, die steil, doch gelijk- 
matig tot den ingescheurden, getanden top, wamelijk den kra- 
terrand, omhoog stijgt. 
Gian grashalm versiert den Goenong Goentoer; van den voet 
tot den top geheel kaal, verheft hi zich, in het donker ko- 
loriet van ee rhen. J srate fg als een beeld van 
verwoesting. Hij is benevens de helling der naburige bergen 
geheel met zand en brokstukken van lava bedekt, waardoor 
de vaste trachietrots (waaruit zijn kern bestaat?) tot aan den. 
rand va den kratermuur zelven, verborgen wordt. 
De verscheidenheid der lava is hier grooter dan bij eenigen 
anderen vuurspuwenden berg van dit eiland. Behalve geheel 
schuimachtige !) poreuze, aan hunne oppervlakte gekrulde lava- 
blokken, die men gemakkelijk tot stof kan verbrijzelen, vindt 
men stukken van Obsidiaan, zwart van kleur, aan de randen 
doorschijnend even als glas, met slechts weinige luchtblaasjes, — 
voorts _trachietische, porphierachtige lava-soorten met groote 
onveranderde kristallen en kristal-groepen van veldspath, of 
zulke lavasoorten, die bijna tot slakken veranderd, evenwel 
nog vast zijn, met geheel en al veranderde veldspath-kristallen, 
die men sleehts nog als matte, krijtwitte vlekken herkent: 
1) „Verschlackte.” 
