82 
en naar alle kanten overloopenden pot met melk.» — Deze 
verschijnselen bleven echter geen oogenblik in rust. — Terwijl 
een onophoudelijk kraken en kletteren (veroorzaakt door het 
aanstooten der nedervallende steenbrokken op de berghelling) 
het oor verdoofde en behalve dit kraken van tijd tot tijd nog 
geweldiger slagen gehoord werden, met niets beter te vergelij- 
ken, dan met het losbranden van geheele batterijen van zwaar 
geschut, waardoor (alleen ten gevolge van de beweging der lucht) 
ieder oogenblik de glasruiten der huizen te Garoet dreigden te sprin- 
gen 1), — terwijl het gehoor door al dit geraas aangedaan werd, 
zoo verblindde het oog bijna door den ongewonen vuurgloed, 
die van seconde tot seconde onophoudelijk nieuwe gedaantever- 
wisselingen onderging. 
Dan zwart, dan graauw, dan verblindend wit — dwarrelden 
de dampen omhoog, de steenbrokken vlogen als raketten 
door de lucht en vielen daarna met eenen « groenachtig-witten 
gloed» loodregt naar beneden, — dan schoten lichtstrepen, gelijk 
wit-vonkelende bliksemstralen door de aschkolom, en dan weder 
braken roodachtig-gloeijende massa’s door haren zwarten rook. 
De rookzuil ontwikkelde zich allengs meer in haar bovenste 
gedeelte, — zij breidde zich hoe langer hoe meer uit en ont- 
laadde eindelijk uit hare kroon eenen steen- en aschregen, die 
naar alle zijden ter neder stortte. 
Wie, (zoo vervolgt de berigtgever te Garoet) kon dit ont- 
zettende vuurwerk, dat ieder oogenblik zich onder nieuwe vor- 
men verhief, zoo nabij aanschouwen, wie kon deze kanonnade 
hooren, die den ruimen dampkring rondom deed trillen, — en 
daarenboven nog den indruk gevoelen van eene ijzingwekkende 
dood-stilte in de geheele overige natuur, zonder tot in het 
diepste van zijn gemoed geschokt te worden en in eene zwij- 
gende bewondering te verzinken, tegenover die ontzettende groot- 
heid der schepping. sl | 
Behalve het geraas des krakenden bergs, is alles stil, geen 
1) Hetwelk ook bij de uitbarsting van den Vesuvius den 23 October 1822, met de 
zolderingen in de kamers van het paleis van Portici, door dezelfde oorzaak werkelijk 
plaats had. — V. Humboldt, Ansichten der Natur, II. Pag. 154. 
