123 
bestanddeelen is, terwijt op andere tijden allerlei dieren, b. v. 
honden, hoenders enz., die men in de benedenste luchtlagen 
aldaar laat ademhalen, spoedig door verstikking sterven. Maar 
waarom zoo vele diersoorten juist op dit kleine en kale plekje, 
waar zij noch voedsel noch drinkwater vinden, zamenkomen, 
blijft noch altoos een raadsel. Dat de weeke deelen van de ka- 
davers, het vel en de spieren zoo lang bewaard blijven, zonder 
tot verrotting over te gaan, zou men daaruit kunnen verklaren, 
dat zonder het bijkomen van de dampkringslucht (dat is, zon- 
der de zuurstof die zij in zich bevat) de verrotting geen plaats 
kan hebben: de grond van Padja Gallang, waarop de kadavers 
liggen, is echter, gelijk wij reeds hebben opgemerkt, niet per- 
manent met koolzuur bedekt; maar somtijds is de lucht boven 
die plaats geheel zuiver. Even moeijelijk is het spoedig vergaan 
der beenderen van deze kadavers te verklaren. Wel is waar 
draagt alles de kenteekenen, dat het geene zwavelzure dampen 
zijn, maar koolzuur-gaz, hetwelk zich, gelijk in andere mofetten, 
zoo ook hier periodisch ontwikkelt; ondertusschen zou eene 
verbinding van dit koolzuur met de kalk-aarde der beenderen, 
in welke het met phosphorzuur verbonden is, en eene daarop 
gegronde verklaring van het spoedig vergaan derzelven nog 
zeer onvoldoende wezen. 
B. Geschiedenis zijner uitbarstingen. 
Onbekend. 
C. Bezoek van reizigers. 
In 1819 bezocht Prof. Reinwardt den berg: in 1857 in de 
maand Julij Dr. Fritze en ik. 
D. Gedaanteverwisselingen. 
In den historischen tijd schijnt de berg geene veranderingen 
te hebben ondergaan; — de Javanen hebben hem nimmer in 
eenen anderen toestand gekend. Het bekken, dat tegenwoordig 
met het meer gevuld is, schijnt overigens klaarblijkelijk een 
vroegere ketel- of trechtervormige krater geweest te zijn, die 
