127 
nacht verkeeren. Nu vloden ze ontsteld door elkander, zonder 
te weten waarheen, en onzeker van het lot, dat hun te wach- 
ten stond. Nog eenige seconden later en een paar duizend hun- 
ner waren bedolven. Ze werden deels bedekt door modder, die 
door den krater uitgebraakt, in ontzettende massa’s uit de lucht 
neerviel, deels kwamen ze om in de stroomen van heet water, 
die met slijk en steenen vermengd, in verbazend groot aan- 
tal uit den krater vloeiden, tien mijlen ver in den omtrek 
als een tweede zondvloed alles overstroornden, alle dorpen, 
velden en bosschen vernielden en in een? dampenden poel van 
blaauwachtig-graauwe kleur verkeerden, met lijken van men- 
schen en dieren, met bouwvallen van huizen en gebroken boom- 
stammen bezaaid. 
Woedend braken de beken Tjikoenir en Tjiwoelan door deze 
massa’s modder en bouwvallen heen; ze waren tot bulderende 
vloeden gezwollen, die alles op hunnen weg verwoestten, alle 
bruggen wegspoelden en uitgestrekte overstroomingen veroor- 
zaakten, waarin nog een aanzienlijk getal arme vlugtelingen, 
die zich reeds voor gered hielden, het leven verloren. Met lijken 
van menschen en dieren van allerlei soort bedekt, voerden ze 
vervolgens haar met modder vermengd, kokend heet water naar 
de zuidkust, wier bewoners, door dit gezigt verschrikt, naar 
de nabij gelegen heuvels de vlugt namen. 
Tusschen het bruisen dezer beken, het brullen van den krater, 
het kraken van versplinterde wouden, het knallen. van voortge- 
wentelde rotsklompen, die tegen elkander stieten en het wanhopig 
jammeren der duizende menschen, die hulpeloos hunnen dood 
voor oogen zagen , — dreunde onophoudelijk van boven de donder, 
terwijl in alle rigtingen bliksemstralen uit de donkere wolken 
schoten, die zich heinde en ver door de snelle zamenpersing 
der dampen, boven het gebergte hadden gevormd. 
Eerst na drie uren, te vier ure des namiddags namelijk, ver- 
minderde de hevigheid der uitbarsting, die zich voortdurend op 
eene dubbele wijze geopenbaard had, te weten door uit den 
krater voortvloeijende en alles overstroomende moddermassa’s 
en door het naar boven slingeren van slijk, asch en steenen, 
