130 
vele honderden bij de graven hunner geliefden stonden en‚ met 
opgeheven handen, redding van den hemel smeekten. 
Wat ijdele wensch! 
„Prudens futuri temporis exitum 
„Caliginosa nocte premit Deus* 
„Ridetque, si mortalis ultra 
„Fas trepidat.” 
Weldra rees de slijk tot aan de graven; eenige heuvels wer- 
den overdekt, anderen stortten in en zonken onder de drukking 
van den toestroomenden ‘modder in een, en meer dan twee 
duizend menschen kwamen zóó, in dien éénen nacht om het 
leven. 
Nieuwe heuvels ontstonden; een geheel nieuw terrein werd 
gevormd, uit welks oppervlakte slechts hier en daar de kruin 
van een” staande gebleven palmboom uitstak. De vroegere grond 
lag nu veertig tot vijftig voeten dieper, en de weinige Javanen, 
die aan de catastrophe van dezen nacht ontkomen waren, kon- 
den zelfs de plaats hunner verwoeste dorpen niet weder vinden. 
Eene maand later (in November) was het wegens den modder, 
de aschhoopen en steenbrokken nog niet mogelijk den berg te 
naderen. Alle vegetatie was, niet alleen in de kraterkloof en 
op de nabijgelegene hellingen van de bergketen, maar ook in 
de aangrenzende vlakte, 10 tot 15 Eng. mijlen ver in den omtrek, 
tot op den laatsten grashalm toe vernietigd, ‘alles was met ver- 
schen modder overstroomd, zwart, akelig en woest. 
G: Gedaanteverwisselingen. 
_ Waar thans de spleet van den krater ligt, moet vroeger 
slechts een zacht hellend dal geweest zijn, dat door de be- 
schrevene uitbarsting aanmerkelijk uitgediept en in eene kloof 
met steile wanden veranderd werd. 
Alle Javanen verzekeren eenstemmig, vóór de gemelde uit- 
barsting nimmer de geringste sporen van vulkanische verschijn- 
selen aan den Galoenggoeng te hebben waargenomen. Het 
voorhanden zijn van talrijke, ronde ( hemisphere) heuvelen, die 
