181 
geheel wit gedeeltelijk reeds vergane lavabrokken bestaan en 
zich geïsoleerd in de vlakte aan den voet van den Galoenggoeng 
verheffen, juist zoo als men andere oude vulkanen daarvan 
omgeven vindt, en waarvan wij eenigen, die bij de laatste uit- 
barsting niet vernield werden, onderzochten, — werpt echter 
eene sterke verdenking op den Galoenggoeng als op eenen ouden 
vulkaan. 
Ook berigten de Javanen dat in de maand Junij 1822, alzoo 
vier en een halve maand vóór de uitbarsting, het water van 
zekere beek Tjikoenir, die in de kraterspleet (ten dien tijde een 
dal) haren oorsprong neemt, troebel werd, een wit bezinksel 
afzonderde en een? zwavelreuk van zich gaf, welke verschijnselen 
echter een paar dagen later weder verdwenen. 
Dat bij de beschrevene uitbarsting alle vegetatie, tot op 19 
Eng. mijlen afstand van den berg, vernield en met uitwerpselen 
bedekt werd, is zoo even opgemerkt. Toen wij (Dr. ‘Fritze en ik) 
vijftien jaren later deze streken bezochten, was er geen kaal 
plekje meer te ontdekken! — het nieuwe terrein aan den voet 
van den berg, waaronder zoovele dorpen begraven liggen, was 
met tien- tot vijftien voet hooge Glaga-wildernissen (Imperata 
Glaga) bedekt, waarin vele tijgers huisvestten, — de kraterspleet 
was met bosschen opgevuld en ook op de naburige berghellin- 
gen had de onvermoeid werkzame natuur alles hersteld, zoodat 
onder het weelderige groen der nieuwe boomen geen spoor meer 
van de vroeger verwoeste bosschen te onderscheiden was. 
D. Bezoek van reizigers. 
Wij bezochten den krater den Str Augustus 1857. Van de 
hoofdplaats van het district Tassik Malaijo, in de vlakte Z. oos- 
telijk van het gebergte gelegen, begaven wij ons op reis en 
baanden ons een? weg door de Glaga-wildernissen tot aan den 
voet van het gebergte, waar de kraterspleet eindigt. Zulke gras- 
en rietbosschen zijn veel moeijelijker door te dringen, dan de 
donkerste, oorspronkelijke wouden; ook zouden wij moeijelijk 
ons doel bereikt hebben, wanneer de toenmalige Adsistent Resi- 
