135 
meer opwaarts wordt zij langzamerhand smaller; hare zijwanden 
verheffen zich al hooger en steiler, tot zij door eenen dwarswand - 
gesloten worden, de met de zijwanden eenen regten hoek 
et: deze met elkander verbindt en aldus den hoogsten 
N. westelijken muur van de kraterkloof vormt, wier breedte 
aldaar, van den eenen rand van den zijmuur tot den anderen 
gerekend, ongeveer drie vierde Eng. mijl of 712 toisen bedragen kan. 
Tot aan den voet van den dwarschen N. westelijken kratermuur, 
verheft zich de grond van de kloof en wordt ook in zijn geheel 
beschouwd allengs hooger, ofschoon hij op. zich zelf zeer oneffen 
is, onregelmatig rijst en daalt en den reiziger nu eens de steile 
helling van een? uit lavabrokken gevormden heuvel, dan weder 
een’ steilen rotsmuur tegenstelt. Maar alle diepten en heuvels 
zijn met bosschen bedekt, die in den korten tijd van 15 jaren 
(van 1822 tot 1857) de molens vorderingen gemaakt hebben. 
Wel bewijst de dunne en slanke groei der boomstammen hunne 
jeugd, maar hunne bladerkruinen zijn digt ineen gevlochten 
en hunne tusschenruimten met het weelderigste _struikge- 
was opgevuld, waarboven vele boomvarens (Chnoophora glauca 
Bl.) hunne waaijers als zonneschermen uitbreiden. Ficus-soorten 
hebben in deze bosschen de overhand, met Geltis orientalis en 
vele bamboes-soorten vermengd, en veelvuldig afgewisseld door 
kleine Glaga-velden. Zelfs de steilste muren der spleet zijn met 
een groen tapijt van gras- en mos-soorten, varens, lycopodien, 
ja met struikgewas en boomen bekleed, die aan den rotswand 
als vastgekleefd schijnen. 
Wij troffen in de bovenste kraterstreken eenige heete beken 
aan, die ons te gemoet bruisten, maar wier water noch in reuk 
aak in smaak iets bijzonders had en vonden in het bosch, op 
eene plaats waar vele heete bronnen haren oorsprong namen, 
twee groote fumarolen met bijna twee voet breede openingen 
tusschen half vergane rotsen, waaruit zich waterdampen met 
een hevig bruisen ontlastten. Boven dit oord, dat niet geheel 
in het midden der spleet, maar digter aan de linkerzijde der- 
zelve lag, werd de vegetatie kariger en er lagen vele trachiet- 
en lava-brokken in het rond. Nog een weinig meer opwaarts 
