136 
Latere aanteekeningen omtrent de uitbarsting van 
den Galoenggoeng in 1822, naar onderzoekingen in 
het jaar 1844 gedaan. 
1.) Algemeen topographisch overzigt over de Galoenggoeng- 
_ keten en de naburige bergen. 
Van de bovengenoemde toppen der Z. oostelijke grensketen 
van het dal van Garoet is de Tjikorai alleen een kegelberg, 
terwijl de overigen misschien eertijds kegels geweest zijn. De 
Kratjak (of Sanjiang tjiah) is eene verbrokkelde bergmassa, 
waarvan het N. 0. stuk Lingaratoe genaamd wordt. Bij den 
Telagabodas, naar het Z, O. in de vlakte van Singaparna voor- 
uitspringende, ligt de kraterspleet van den Galoenggoeng. De 
noordelijkste berg van de gansche keten, of beter gezegd bergrij, 
is de Sidakling, welks kruin mede breed en onregelmatig van 
kloven doorsneden is; het is de noordelijkste hoekberg der keten, 
waarvan de Tjikorai den zuidelijksten hoek uitmaakt. In de 
tusschenruimte tusschen den Sidakling en den N. westwaarts 
tegenoverliggenden G. Roejong breekt de Tjimanok door. Het 
dient aangemerkt te worden dat de inwoners van Melam- 
bong den G. Roejong «Simpai» en den Sidakling « Roejong» 
noemen. Dit noordelijke gedeelte der keten verbindt zich met 
een nieuw, oostwaarts tegenoverliggend gebergte: het gebergte 
van Melambong. Deze beide met bosschen bedekte bergkammen, 
namelijk de Sidakling, die omstreeks zes duizend en de Melam- 
bong, die hoogstens vijf duizend. voet hoog is, smelten tot 
eenen 2420’ hoogen tusschenrug te zamen, 1) op wiens vervlakte 
gronden noordwaarts van den bergpas, het dorp Melambong 
1950’ hoog gelegen is. | 
Even zoo als de Kratjak en Sidakling, is ook het breede 
Melambong-gebergte door diepe kloven in verscheidene deelen 
gesplitst. Onder deze wordt de lange, van het W. naar het O. 
*) Het hoogste punt des wegs, tevens het laa 
het kleine dorp Negara Singha, van waar af 
te dalen. 
gste van den tusschenrug, ligt naast 
de rug zuidwaarts naar Tjiawie begint 
