146 
heuvelen te bepalen, ten einde daarna eeuigzins de waste stof te 
kunnen begrooten, door den Galoeng uitgeworpen. Ik schatte 
hun getal op ongeveer 10,000, eer nog meer dan minder. 
De vlakte, waarin zij liggen, strekt zich uit Z. O. tot N. 0. 
waaris om den voet des bergs, die uit de bergketen naar het 
Z. O. vooruitspringt, Gemelde vlakte maakt een gedeelte uit 
van de groote dalvlakte, die ten westen begrensd wordt door de 
van het Z, naar het N. loopende Galoenggoeng keten, en ten 
oosten door den veruitgestrekten breed-kegelvormigen Sawal. 
Het is merkwaardig dat dit dal zelfs aan de noordzijde, waar het 
door de van het O, naar het W. loopende bergketen van Melambong 
wordt ingesloten, bijna geheel vlak is en zich weinig boven de 
oppervlakte der zee verheft. Hier liggen b. v. de dorpen Tjiawie 
1580’ (hetwelk nog veel hooger gelegen is dan het diepste punt 
van de dalbedding aldaar), Tassik maleio 1000’ (dit is de gemid- 
delde hoogte der verwoeste districten Indihiang en Singaparna), en 
zes palen O. Z,O. waarts van daar Manondjaia 785’ (tegenwoordig 
de hoofdplaats van Soekapoera.) | 
De hoofdrivier Tjitandoi stroomt van het N. naar het Z. door 
het dal, veel digter bij den voet van den Sawal dan bij den 
Galoenggoeng, zoo rustig dat zij met schuiten bevaarbaar is. 
De Tjiwoelan daarentegen is een wilde bergstroom. 
Dit dal benevens gemelde vlakte (waarin het zich naar het Z. en 
Z. W. voortzet) zijn nu geheel bebouwd en vormen bijna eene 
enkele sawa, waarin talrijke kleine boschjes van kokospalmen 
en andere vruchtboomen, die de hutten der dorpsbewoners 
beschaduwen, verstrooid liggen. Daar tusschen vindt men hier 
en daar een indigo veld, terwijl de oorspronkelijke wouden tot 
de hoogste bergnokken van den Galoenggoeng en Sawal terug 
gedrongen zijn. — De in 1822 uitgeworpen asch is in het tijds- 
verloop van 24 jaren in den vruchtbaarsten bouwgrond her- 
schapen, zoodat men de voren der ploeg tot digt rondom den 
voet der heuvelen kan zien; eenigen dezer heuvels zelfs zijn 
geheel bebouwd. Slechts op enkelen der grootsten verheffen 
zich nog kleine groepen boomen van het oorspronkelijk woud, 
die de (aldaar liggende) heilige graven beschaduwen en de laatste 
