Sub-Classis 4." THALAMIFLORAE. 
Ord. 94. PHY TOLACCACEAE. R: Bt. 
Mihi quidem magis naturalis hujus Ordinis situs videbatur post 
Amnarantaceas, sed artificio vix concedi posset, e duplici florum involucro 
in nonnullis speciebus: Amarantaceis proxime collocantur quidem a 
Le Maout Decsn. Botanique (1868) p. 434. 
Non distantem analogiam indigitavit Linnaeus, in Horto Upsal. 
1148, p. 117, observans: « Folia alter na, sed pedunculi e regione folii 
seu folio oppositi prodeunt e caule, ut in Saururo, Pipere, ete., quod 
indicat affinitatem. familia? ». Inque suis (ineomptis) Methodi Naturalis 
suu ntis videmus Phytolaccam inter Oleraceas, in quo Amarantaceas, 
t Aalsolaceae praedominant. De situ Phytolaccae criticam non move- 
ont Fabrice et Giseke ad Car. Linn. Praeleet. in Ordin. Natur. plantr. 
(Hambrg. 1792). 
Ordinis affinitas multa, imo po ior, est cum Solanaceis, ab Hallero 
recognita expressa hisce verbis: « Ob affinitatem habitus cum Solancis re- 
liquitur ». Hrt. agr. Gotting. (1753) p. 212. 
Inter 5 deratitheas; et Polygoneas locantur a Martius Consp. R. vep 
p. 16. Inter Nyctagineas, et Chenopodiaceas, sive Salsolaceas a Brong 
zn. 1850, p. 160 et item ab Asa (Gray. Man. ed. 5, p. 405. Ad aito 
laudant Agardh Theor: p. 367, Germ. St. Pierr. Diet. 1810. 
Phytolacca ''ournef. 
Phytolacca "Murs (Brunfelsii) Dillen. 
Brunf. Herbr. 2, p. 85, vel 81. Sanguinaria. Ph. decandra L. Koch p. 691, Moris Sard. 3. 
. 353. Gaud. 3, n. 1070, ax. Dub. p. 3t J9. Ph. P hya Meu nie ex Walps. Yi m Obs. 
ot. Sehk. Handb. 2, Me 20, Bigel Amer. med. 3, Sabb. Hrt. Rom. n 5, Lamk. 
TH. t. 303, f-.1, f. Berger. “Phyt NA. Spe 165 hif d 3 „Hayo. Term, ot, VE UN M1 Ann, 
E illustr. Cl. 10. Ond. 5 cum M Roques Piu med. T. 1, ^i 305, t. 29, Sith. Lepidopt. IE 
. Q1, Plenck jc. ? n ed. T. 4, p. 58, t. 357, Dill. Hrt. Eith. . 948, t. 239, f. 300-340 f. , Le 
jd D G p Barr. Ic. Ñ 150. 
9, Flor. Jul. Sept. Fruct. Sept. Oct. In extremis Pyrenaeorum 
potissimum, Cantabr., Catalan., locis mitioribus. 
egi in Pyr. Cantabr. (Guipezcoa) supra Irun, secus la Bidassoa, 
l. d. Indalas, die 6 Sept. 1844. Observavi ad Bera, Varcarlos. Planta 
hine inde culta occurrit aliquando. subspontanea, talemque vidi ad San 
Lizier Pyr. aurigr., ad Toulouse; ut prope Tarbes et Vic se eam vi- 
disse mecum asserebat Deville. 
i plus quam orgyalis; caulis saepe erubescens; ricemus pul- 
cher sub-nutans, florum pedunculi patentissimi, bracteolati. Folia quam- 
dam cum Solanaceis affuitatem detegunt; quae Dillenius eis. Belladonnae 
similia dixit, Hrt. Elth. L c., p. 319. Sane non deneganda affinitas, 
1 
