WEM ue T oto MENS 
"Pu VS DROITE CON IN RITIRO dE o 
- 
o 
facieve plantae. Plures stirpem animadvertimus, legimus; sed eam uti 
speciem proponere, firmare, nequivimus. Inaniter ausus est Reuter, ut 
de quibusdam aliis ab hoe propositis speciebus a viris expertissimiis 
dijudicatum est. 
Scleranthus Delorti! Grenier. 
Gren. Fl. Gall. Germ. dro ed. Billot; huit. neuv. Cent. Février 1852, et apud Se don F. d 
Fl. Fr. Allmgn. p. 206, n. eg d oo ee Herbr. ex Timb., Quibusd. aliis etiam, verticil- 
latus Tausch, Se. pseudo-vertic iatus Laer 
Flor. Maj. Fruet. Jun. In Pyr. Atax., orient. eum Olea. 
Habui a Massot ex la plage de Canet. Observavi ad Narbonne, ad 
Fontlaurier. 
Quo die TOES legerit Massot non dixit: meeum communicavit 
die 6 Sept. Nee seimus quo anno eam detexit Delort. Ego pri- 
mitus ad Na E vidi gracilem vere 1839: insequente anno "evolu- 
tiorem legi ad Biterras, die 9 Maj. 1840, ad Roquehaute, in loco plan- 
tarum ditissimo, et cum Gramont agri Monspeliensis aemulo; a nullo 
botanieo ante me explorato, ubi inter alias perraras species, primus 
omnium in Gallia detexi, et legi Z'anunculum. lateriflorum DCG., die g 
Jun. 1840. Scler. Delorti primus ego detexi, et legi annis 1832, 35, 
Corsica, et in. Etruria, ut dixi in Dunalia p. 
S. polycarpus Pouzolz Fl. du Gard p. 911, n. 3 mihi idem videtur: 
illius S. humosus, Ibid. n. 2, t. 3, reapse peculiaris diceretur species, 
affinior annuo, sed dentibus introrsum hamatis, radice forte bienni, ha- 
bituque densiore distinctus. Provenit sat late per Pyrenaeos occiden- 
tales, sed non est ille a me lectus sub Azpeitia. Stirpem a me non bene 
examinatam, eujus speciminibus e Pyrenaeis careo, tantisper insuper 
dubiam omittere cogor. 
Tribus 2^ MINUARTIAE DC. 
Loeflingia L. Cum Polycarpeis consociat Endlicher, Gen. pl. p 
960, n. 5210, innixus intimae fructus structurae sicque Brongniart: is 
Le Maout, et Decasn., Botaniq. (1868) cum Alsinaceis comprehendunt, 
in Tribu Polycai pearum, p. 440 (ut fecerat ad Portulacastra sua Ho- 
ranin Ch. ess. p. 139." ducibus Adanson; Bartling). Ego, habitui, forte 
nimium indulgendo, pone Scleranthwm. offero. Et Jussieu, ac St. Hilaire, 
in Mém: Mus. Hist. Natur. T. í 2, p. 886, Sclerantheas ceu Paronychiea- 
rum DUM. neque ceu proprium ordinem considerant, sed Loeflin- 
giam sub Tribu Scleranthearwm. ponunt. 
ei np in ane cum Alsinaceis confirmavit Cavanilles, Ie. deser. 
2, p. 30, n. 162, quam perviderant Tournefort, Linnaeus, Jussieu. 
Magis icu ejus cognationem geu dilectissimus Linnaei discipulus 
,oefling, quem conferas It. Hisp. 114. 
Loeflingia hispanica (Tournefort et Cupani) L. Sp. 
Tournf, Elém. infr. ¢.; is y Hrt. Cathl. p. 7, lin. 6-7, Panph. Sic. 2, t. 253. Loefl. It. Hisp. ét in 
Bossu It. Luisian. ed. Forster. 2 (1771) p. 89, Guss. Sic. Syn. x i Bert. d. A 199, ue Mg p. 200, 
Alsin. minim. lusit. vern. capituls. echinats. Tourn. Herbr SS. sp. n. 664, quae 
deget in der) M P . 209, in Jnst. r. id P 243. Hm Uie Tip p H3. ipa 25 qos Act. Holm. 
e T f. D. cavam Ic, deser. T, f, p. 64, n. "c GERN Fr. Sem. pl. 2, p. 222, 
goa 
