6 
(9 Flor. Maj. Jun. Fruct. Jun. Jul. In ealidior. Pyr. Atax. oriental. 
solo arenoso, non procul a mari 3 
Legi in Pyr. or., ad Roussillon, secus flum. Tech contra St. Jean pied 
de cors, die 30 Maj. 1843, et sub Montesquieu l. d. les Anglades eodem 
die; inque sabulosis maritimis de Canet, unde habui quoque a Massot, 
die 21 Maj. 1842. 
Planta generatim procumbens, saepius diffusa, raro adscendens. Folia 
subulata, applanata, in superiore paginula sulcata, edentula. Calyx pen- 
taphyllus, corolla pentapetala, stamina tria! Et stamina aliquando quina 
reperiri. posse facile crediderim, et iste numerus magis normalis vide- 
retur, eo magis si spectes calycinearum laciniarum symmetriam diversam ; 
equidem florem pentandrum nunquam ego deprehendi. 
Verum enimvero, Loefl. pentandra Cav. Ie. deser. T. 2, p. 39, n. 
162, t. 148, f. 2 ab hispanica legitime distincta species est, non tan- 
tum staminibus perpetuo quinque diversa, quin etiam stilis perpetuo 
tribus, nec unico plus minus diviso, calyce quidquam diverso sepalis 
tribus exterioribus versus mediam longitudinem bidentatis (non apice bia- 
ristatis) ex Cav., foliis tenuioribus, statura minore; neque extra Hispa- 
niam haec fuit reperta. Vidi ex Herbario ipsius Cavanilles, loco Albu- 
fera classico, in Herbr. hrt. bot. Matr. Loefl. gaditana Boiss., Reutr., 
Pug. (1852) p. 23; potius, non insita jam antecedente opinione, exa- 
minanda erit. 
Ord, 75. PARONYCHIEAE St. Hilair. 
Ordinis collocatio non efficitur sine ambagibus. Laudatur a qui- 
busdam proximior Amearantaceis et Sa i 
ilsolaceis; ab aliis inter Urticaceas 
et Halorageas (Brébisson). Ad Polygoneas quoque ordinem accedere, 
non refragabitur: neque 
st. 
eum Tamariscineis propinquitas minus mani- 
festa e 
Paronychieas subdividendas censent Hook. et Benth 
p. 144, Tribum Polycarpearum ad Alsinaceas 
nychieae ad Amarantaceas appropinquatae lau 
., Gen. pL 1, 
adjungendo.: Aliae Paro- 
darentur. 
Tribus 1^ HERNIARIEAE (DC.) N. 
i Ferriera Nob., Paronychia Olus., 
rite 94, foliis prae Tithymalo Peplo majoribus, non ullae graecae, aut 
cui re s ii a Neotericis sic nuneupati pertinere potest. 
ne 1 *p P» : i : 
E. 254. vix ac diea a aphyllum, ut contendit Anguillara Sempl. 
etnia lc | IX credam; attamen dubio penes multos adhuc 
TEER tid mas potior deprehendatur interpretatio, ordinis deno- 
OS ies PUE nolui. Sed nomen a Salmaticensibus et a Valentinis, 
Rae TEN de hocce genere a Clusio susceptum , fugit animus 
sani ii s Eres tas dixi in honorem Antonij Ferrière hortolani Tolo- 
me Ae po pyrenaeis perquirendis maximi auxilii fuit La Pey- 
italiaa Es 5 , qur Poniran more flagrans, earum plures in 
us strenuissimus et im avid i , 
$ » 1 t rre- 
naeorum Molineri, p ıs ipse decerpsit, Pyre 
Juss. Paronychia Dioscor. 1. 
m 
