yo E 
De loco Bertoloniamo supra eita'o minime dubito, quamvis setas 
interstamineas deesse in sua planta ille dicat, quae setae m mea con- 
spieuae sunt. Credo hallucinationem passum fuisse Bertoloni; nam et 
Moris setas interstamineas in speeiminibus Sardois describit, quae spe- 
cimina eum Bertoloni communicata, ab hoe citantur, Fl. It. 2, p. 732. 
I. herniarioidem Pourr. huc retuleram (1842), quia plantam abun- 
dantem reperii, legique etiam in locis a Pourret de sua stirpe indicatis, 
in Pyr. Corbar. ad Fontlaurier , Fonfroide, ubi, quantum compertum 
habeo, F. serpyllifolia non provenit. Sed Herbarium Pourret Parisiis 
observatum aliter demonstravit. Hunc Pourret locum existimavit Villar 
sistere varietatem F. serpyllifoliae , quam sententiam suscepit DC. Pr. 
P. 3, p. 311. Fateor, reperiisse me in Herbario Pourret. Matr. asserv., 
inque Herbr. Bolos. F. serpyllifoliam sub nomine T. herniarioidis Pourr., 
utrobique e speciminibus Pourret Moquin, e contra, specimine Pour- 
retiano reperto in Herbario Poiret stetit pro F. mediterranea, ut jam 
ego opinatus fueram. Aliter rem dijudicavit Clos, Bull. Soc. botq. Fr. 
T. 10 (1863) p. 100, hane Pourreti vexatam plantam ad F. niveam re- 
` ferendo: de Moquin ef. eumdem hune locum cit. p. 105. 
I. Paronychia Dict. Sc. Nat. Paris, Dicotyl. Atl. t. 192, a Turpin, 
est icon perversa, utpote quae facie potius F. echinatam referat, cha- 
raeteribus vero speciei nullae adapta. 
ocum Clusi ad plantam agri Narbonensis a Pourret acceptam 
(proeul dubio hane nostram) laudavit Villar, Fl. Dauph. 2, p. 557, in 
Obs. ad F. polygonifol. s. tr. 
Huic potius speciei pertinere Empetrum (nonnullis Prasoides , aliis 
Phacoides) Dioscor. l. 4, c. 178, ratus sum. Hermolaus Barbarus opi- 
nioni meae ansam dedit, dum sub Saxifraga, quam eamdem ac Em- 
petrum esse putabat, ipse scripsit: « Veterem in Dioscoride picturam 
hujus herbae vidi, non plus foliis quam cirrhis minutis per ramos ex in- 
tervallo conditis, nec frequentibus: in cacumine surculorum flocci ceu 
arentes potius uam flosculi, subrubida radice, non sine fibris. Romae 
talis ostenditur in maritimis, ac montosis tantum non rubida radice, sed 
candida: flosculis quoque candidis ». Corollar. 1. 4, c. 625, ex edit. Venet. 
1516, ert. 74 vers. 
Sunt, ut Scitum est, qui Saxifragon apud Dioscoridem apocryphum, 
vel dubiae fidei judicant, alii qui idem faciant cum Empetro , quod a 
Dioscoride relatum est nominari prasoidem ex Sprengel quod | phacoidem 
pres ride e em etii ae Be 
fert »; voluit que mls Haitis B uera v : pon figuram et speciem re- 
n bdg agile Present pute a Galeno vocitatum, quod 
quae Lentem et Marrubium una ref Ses ps di cp esas dar ih pee 
qui prasioidem. illum, aut Me AIR 1i a emet t — 
rs hos. , phacoicem si vis, eeu. obscurissimum, interpre- 
, aliorumve, quae 
inspecta, eo considerato 
0 , icit de Saxifragone Epithymo 
ego in F. mediterranea, sisto, vies Vigna viens Gm mpRp Ret 
v omano, non satis adhuc expl i 1 
] : Xplorata ape g 
denique sententia h ec d p , reperietur. Quod 8I 
oe S E 
EXE xxiws z 
PES ETE L ES SEE EN, a E PTR E, T 
REUS ERA "un 
xci c ADLER ede íi m 
DERE 
t 
- Moe S TAAR : 
ERES EDAM EIE EL T E To o ol TW S SHE WM E REUS S 
ini 
