13 
Apud eum tamen non video qua ratione proferatur ramorum pubescentia 
niate alis, et folia in utraque pagina glabra, aut glabriuscula. 
^. pubescens DC., in. Poir. Dict... T. ! » (1804) p. 303 non conspi- 
citur, ‘sub tomi initio, ubi Peronychiae tr: deseas sed reperitur in Meis 
T. 4 (1816) p. 303, n. 17, ubi citantur DC. Fr. et Syn. p. 199, n. 2288 
eum Candolleanis synonymis (putatis) /Ilecebri maritimi et I. Lugdune nsis 
Vill. apud Schrad. Journ., quae rectissime exclusa fuisse a Gay nullus 
dubitet. Et perperam DC., Fr. et Dict. stipulas obtusas praedicare; 
inque Mém. Paron. p. 10 suspicare Hern. latifoliam La Peyr. pertinere 
ad H. cineream suam. 
rouse ceu primum speciei auctorem agnosco, sed illius nomen 
non anteposui, quia perlecta descriptione pert noscitur ipsum res nimis 
contrarias commiscuisse, cf. Hist. abr. Pl. Pyr. p. 127, n. 3, ita ut eum 
citare idem foret ac fontem erroris continuo sustinere. Annuam ipse 
dieere plantam, quae perennis est, et ferme fruticulosa; folia in utraque 
pagina een et hoc. veritati contrarium ; figuram Plukenetii, Phytogr. 
t. 53, f. 3 adducere, quae mihi potius faciem offert- Ferrierae ses -pylli- 
foliae, a Smith ad Vroedeam mar rai citata. Denique maritimam de- 
clarare stirpem, non ex observatione, pro certo, sed e falso Plukenetii 
synonymo; adde inter Sphagna da Lilia, quod magis atque magis 
repugnat speciei in montanis, et subalpinis, saxosis, aut petrosis locis 
provenienti. Ejus Herbarium, ` vero, fidenter cito, istius speeiminibus cum 
meis comparatis. 
. ciliata Babingt. Trans. Linn. Soc. of Lond., E ngl. Bot. Suppl. 
v. 3, n. 2857, visa insuper in Herbr. Ital. centr. ab ipso Babington 
missa e Cornwall , revera peculiaris etp est, quam cum nulla alia 
Europaea confunderem relictis Hooker et Arnott, qui eam ceu glabrae 
varietatem. considerant (Brit. FI. ed. 8, p. 152, n. 1). Quidam dixerunt 
eam reperiri ad S. Sebastian. 
upra H. pyrenaeam reperta est a Castagne Puccinia Herniariae Mon- 
tagn., pue iste iri cur in opere Pl. cellul. nouv. Cent. 7T, in Ann. 
Sc. Nat. Par. Ser. A, 'T. 5 (1856) p. 347, n. 20: 
Y 
Herniaria hirsuta (Tragi, Cordi, Caesalpini) J. Bauhini, Ray, Zan- 
nic l., 
Empetrum Germanor., Trag. St. h. p. 527 credo, quamvis Ruprecht, o „ ut Sm., Spr., 
uentis speciei cus erit. Cordus b. "citat. Caesalp. He rbr. Tornab. (1563) fol. 57, ns. 139-40, De Plants. 
«4d, c. 90, p. 459. Lo ch p. 2 n. 2, Bert. 3, p. 90, n. 2.et 10, p. 477, Gaud. 2, n. 573, Loisl. Fl. 
Gall. ed. T. 183, . H. hirs. et H. cinerea DC., DC. Dub. . 197, ns. 3, 4 (excel. sub. n. 3 HI. Fr. 
3 : pls 
p. 10, t. 3 ciner., Z Zannich. Bo. p. 138, £. 254. "iw Hist. pl. xen Ds a-h fig. e ex Trag., J. “Bauh. Hist. 
pl. 3, 1. 29, p. 379, f. 1, Chabr. Sciagr. p. 455 
©, 3, Flor. Jun. et per Æstat. Fruct. Jul. 
Legi in Pyr. Arag. ad Jebra vertice P dai P Serraton, die 20 
Jun. 1845. Habeo a Deville e Tarbes. 
Auctores generatim tribuunt vitam n perennem H. hirsutae, quod non 
semper contingit ut absolute declarari ende Seribit Gaudin: « Mihi 
potissimum annua esse videtur » l. c., et sunt qui speciem tantummodo 
annuam declarent, uti Auctores Fl. Wetter. Heller Virceb., Baumgrt. 
Transilv. n. 241, De Notrs. Reprt. Fl. Ligust. n. 668, Poll. Ver. n. 483, 
Lagr. Foss. Frn. Gar. p. 139, n. 1. Biennalem alii voluerunt, et Allioni 
