14 
ita effatus est: « Distinquenda ab H. glabra non m fol n ec ies 
sutis, confertionibus, sed praesertim radice bienni » F s ec apre 1. R^ 
Annuam et biennem occurrere vidit Lamk. Dict. 3, p. die He » 
talem declarant Coss. Germ. Par. Alii de illius vita varia dubitarunt, 
: er Friburg. : 
io eds jd sine ambagibus, declararunt Desf. Cat. hrt. ps , 
Fuss Grans., Caruel Tose., Drejer Hafn., Desfont. FI. Atl., Savi ZI 
Seb. Maur. Rom., Sm. Engl. Fl., Hook. Br. Fl, Sadler Pesth., Blu 
et Fingerh. Germ., Koch l. c., Boreau 7. centr. Fr., Delastr. Viana 
Kirschl. Alsat., Wimm. Schles., Ledeb. Alt. et Ross. Reapse mihi; cum 
Bertoloni, visum est totam speciem variare vita annua, dinr p o 
aliquando quasi suffruticosa: cf. etiam Grenier Fl. Jur. p. 261 8. y 
God. Jur. p. 245, Crép. Belg. p. 82. 
Quatuor probe distinctas species, et ego opinor, sub H. hirsuta con- 
fudisse olim Noulet, Fl. bass. sous Pyr. p. 245, incanam Lamk., pyre- 
naeam Gay, hirsutam J. Bauh. et glabram ejusd. Duas Lesson, in Pl. 
Hochfrt. p. 211, sub improprio nomine H. annuae, hane scilicet hir- 
sutam, et glabram, quas alteram alterius varietatem putabat Stackhouse, 
eas una confundebat G. Bauh. Pin. p. 281, n. 11. 
Et DC. Duby, illi qui incaute cineream ab Aisuta separabant, tres 
bonas species sub M. hirsuta commiscebant, hane, glabram et incanam. 
Sprengel, Syst. Vegt. 1, p. 929 sub H. vulgari permiscere H. hirsutam, 
glabram et incanam, quomodo videre mihi videor factum esse a Gerard 
in Fl. Gallo-Prov. p. 336, et pro certo fecit Schwabe Anhaltin. p. 117 à 
Sed hosee ommes longe superavit Decaisne, utpote qui sub H. vulgaris 
nomine, eum Sprengelio, simul colligavit H. fruticosam , alpinam, gla- 
bram, hirsutam, cineream. et incanam, vitiosis certe observationibus, ut 
videre est in Ånn. Se. Nat. Par. Aud., Brongn. Dum. 1831, T. 22, 
p. Si- 
nec perdurans. Quod nimium diffundi nequit sine vitio. 
t ego H. cineream (Cupani) DC., eum Bertoloni, Mutel et Moris 
non sejungendam ab H. hirsuta judico. Hane ceu bonam speciem con- 
siderant Re ad Flor. Pedem. append. p. 16, Webb. It. Hisp. p. 46, 
Boiss. Voy. botq. Esp. n. 649, Kunze Chl Austr. Hisp. n. 99, Tenor. 
Fl Napok 3, p. 252, Qussone Sie. Syn. et postremo Pl. vasc. Inarim. 
p. 134. ; 
Haec mihi est planta junior, in arenosis, 
coloris quidquam pallidioris et statim florid 
sunt HM. cineream DC. sistere plantae 
certissime, a veritate recedit. E 
individua suberecta, ascendenti 
acuta, quod potius lusus 
folii coacervato, nee hoc 
loco ad viridem transire percipitur, 
uae 
quae p 
hirsuta, hišpida, aut cineracea, 
aprieis surrecta proveniens, 
a. Amici mei quidam opinati 
statum senescentem, quod, quam 
exsurgens tune H. virescens Salzm., 
