19 
"ot tetraphyllum Thunb. PA ns, enf. a Eckl. et Zeyl. Pl. Afr.; Lai p dies Cat. 
; Loeflingia pi en ^a Gmel. (S. It. Fl. iege Sibthrp. C. 2, p. 4, t. 102, Engl. Bot. 15, 
Em Cav. le. ox - p T 40, n. ads. 615 : 1, Gaertn. Fr. eg pl. * ky 25, z 199. f9, Kaik 
Fl. Siles. n. 198, Ill, t. 51, Zannicł km ^ 133, t. 203, Gmel. |l. c. 3, p. 310, t. 35, f. 1. 
Matth E "E fin "edit. ru deside r.) ; Camer. D pits, P 136, Pon. Lob. Adv - p. 495-6 fig. supr., Lob. 
Ic. dr f. ; Barr. le, t. 534, Dalech. Hist. pl.-Lugd. 2, p. 1213, f. . Bauh. Hist. pl. 3, 1. 29, 
p- ax 2, 
Flor. Maj. et per Æstat. Fruct. Æstat. in Octobr. Frequentius 
pisi s n region. mediterraneam. 
yr. or, Roussillon, ad Port-Vendres, et supra Bagnouls 
sur Ser ; jrr 13 et 29 Maj. 1837; in Pyr. Catal. ad Gerona, die 
13 Maj. 1851, ad San Feliu de Guixols, die 8 Jun. 1860. Habeo a 
Deville ex Aucun. Observavi ad Irun, Verra, Toulouse. 
Stamina plerumque tria, sed quatuor, quinque etiam viderunt Sib- 
thorp, Moris. Tetrandrum aliquando egomet observavi ad San Feliu 
de Guixols. 
Petala integra, aut sub-integra ego quidem vidi, nec ea emarginata 
eum Brotero, Savi, Pollini, DC., Duby, Mutel, Noulet, Bertoloni, De- 
lastre, Gussone, Grenier, Koch aliisque, absoluta dicerem. Cosson et 
Germ. in Fl. Par. p. 50 de generis characteribus agéntes petala integra, 
aut emarginata dieunt, quae in speciei descriptione plane emarginata 
ab eis declarantur! item egerat Boreau (1849), postea Lag 
(1847) ete. Ludit haec species foliis diphyllis et pontaphyllis Mini, 
saepius URGE ad apicem obtusis, aut sub-acutis. 
Planta e lecta in agro Ruscinonensi ambigit inter P. diphyllum 
Cav. et abinaa ies DC., Bert. It. 1, p. 836, n. 2: ab hoc recederet 
staminibus tribus, nee quinque, cymis que laxiusculis, neque congestis. 
Petala in hac mea varietate aeque ac in typo vidi tum acutiuseula, in- 
tegra, tune obtusiuseula et erosula; semina bs cue Forte lusus iste, 
quem etiam in agris Narbonensi, ac Biterrensi legi, imposuit DC. dum 
P. alsinaefolium indicavit inter Cette et Cei (Pr. 3, p. 316, n. 3), 
et de qe P. alsinaefolium DC. Duby existimatur a Grenier cum Godr. 
r. p. 601, pro varietate P. tetraph ylli. Sed P. alsinaefolium a Bivona, 
Gussone, Bertoloni et Moris, hr mede descriptum , uem egomet e 
Sicilia a Parlatore donatum possideo (nee nomen Corsica a Romagnoli, 
ex Algeria a Barrau) dubium mihi quidem est et s ien ipsum cum 
planta a me modo adumbrata aeque trahendum fuerit ad P. tetraphyl- 
lum, quomodo jam de eo sententiam dedit Le Jolis, Pl. vasc. Mon 
in Mém. Soc. Sc. Natur. Cherb. T. T (1860) p. 292, qui in P. 
folio videt maritimam et nanam formam P. otra ylli. Redeo Md Sn va- 
rietatem lectam in agro Ruseinonensi, quoad illius affinitatem cum P. 
diph yllo veil quae reapse planta tantummodo lusus est P. tetraphylli, 
ut jam ab anno 1832 agnovi, dum stirpem in Corsica legi; clarius adhue 
die 21 Maj. "1837 in ipso Ruscinonensi litore; quibus in locis a mari 
secedens, et ad propinquos colles int occurrebant pedetentim in- 
termediae on ut Arira communis s sese » ret typus. Quapropter 
lesii plzntegr- visam a me ex ejus archetypis- in, Herr hrt. bot. Matr., 
ad P. tetraph S e revocarunt, de qua re jam suspicatus erat ipse 
Cavanilles ]. : 
Observo, qnod forma ea, quae en P. diphyllo Cav., provenit 
in locis calidioribus Europae australis, u utque mihi visum est, in solo 
potius sicco: repertum est P. tetraphyllum pentaphyllum ad Toulouse, 
TES TECE UMS i 
dies — 
DRE d 
