90 
ef. Noul. Fl. bass. sous Pyr. p. 246, alienae, oceanicae, regionis, ubi 
ealor, et evaporatio mitiores sunt, solus fertilis, humiditas saepius per- 
durans, luxuries plantarum sat conspieua. Hine hujuscemodi variationes 
facile a solo et climate dependere percipiuntur. Considerent renitentes 
loca ubi invenitur P. diphyllum et quam rarum sit P. tetraphyllum , 
sub forma communi, in Hispania, ex hisce Cavanillesii verbis: « Ve 
tamen notandum. est, inter. innumeras plantas, quas passim. vidi, nullam 
me veperüsse foliis quaternis, quare si (P. diphyllum) eodem est cum 
Linnaeana specie, nomen specificum tetraphyllum / proprium ». Cav. ]. 
€.; ut denique omnibus perpensis P. diphyllum e specierum censu 
dimittant, ut cito fecit Schultes ad Roem. Sch. Syst. Veget. Mant. in 
V. 2 (1824) p. 467 ex litteris a Bertoloni acceptis. 
Polycarpon peploides (DC.) Nob. Sched. cr. n. 17 et in Dunalia p. 94. 
P. pepl. DC. Pr. c 376, n. 4 (excls. syns. et patrias, praeter agr. Ruscinon.); DC. Dub. 
p. 199, n. 3 (exel. put. syn. Bivon.). Arenaria peploides La Peyr. Herbr.; P. latifolium in Nuov. Ann. 
Se. Nat. di Bologna (1848) Bertoloni. 
9; Flor. Jun. Jul. Fruct. Jul.-Aug. In marit. Pyr. orientalium. 
Legi in Pyr. or., Roussillon, ad Port-Vendres, die 4 Jun. 1843; 
in Pyr. Catal. ad Cadaques, die 1 Sept. 1860. Habui ex Collioure, ubi 
ipsemet vidi, a Massot. Observavi ad la Selva, al C ap de Ras, ad Rosas. 
Iabitus plantae varius, densus et laxus, ascendens, decumbens et 
diffusus; prout inter scopulos, inter frutices, vel inter herbas , solo 
magis humido, aut in apricis, et siccis planta provenit. Item radix, quae 
saepius sublignosa est , interdum ramosissima et intricata occurrit i 
alias simplex et tenuis detegitur. Caules tenues per dichotomiam ra- 
mosissimi, facillime abscinduntur. Folia generatim opposita, sed terna 
et quaterna occurrunt, obovata, obtusa, aut acutiuscula, carnosula, ni- 
tida, sub plantae exsiecatione facile flavicantia. Florum partes commu- 
niter quinariae (stilo excepto) rarissime hexamerae. Cymae densae. Se- 
is albo-membranaceis. Petala 
? parte rosea, ungue albente, apice 
| er aut eroso-dentieulata. Antherae sub-ro- 
tundae, aureae. Stilus unicus, centralis, perpendicularis; stigma trifidum, 
staminum filamenta fere adaequans (antheris non computatis); ovarium 
ovatum. Effoetum vidi Sept., i 
minare datum est, subspadice 
vidi Toulouse in Herbr. Moqui T T us ghe 
S Munby (1859), Catal D Aira U A Fanals. -FO E 
a Vienas. (1 839) y P Y: l ecie exposui de P, Cupani agens in littrs. 
. D . 8 : t . id 
ex posuit Bortoloni, FI. It T 410. Sam. $; ef. etiam. quae ting 
differ ; 
"n? N., folis minorihn: i i- 
: ; . oribus, non adeo latis, mi 
ve earnulentis- tuis or : Lr T. ToT ME 
datis ; Nu ce "s i pap ey Tt minoribus; sepalis cuspi- 
, Kme ntato (non trifi 0): prac . é n 
Vr : ecoeior st s 168, 
neque ceu maritima habetur. ): pr: insuper est spec 
EOR AEAF 
RN 
