49 
flora Gilib. Exere. phyt. Engl. Bot. v 4; n. 219, Fl. Dan. t. 389 vix et t. 175, ex Kunth Fl. Ber., Fl. 
Batv. v. 9, t. 643, Labr. Heg. Jc. Helv. fac. 23, t. 2, Reichnb. Icon. C. 16, t. 204, f. 4916 et fr. 4917 
viscos. et t. 205, f. 4918, f. a, b, c. Seg. Pl. V r » 2, Vaill. Bot. Par. p.7,n,.98 
t. 3, f. 1, J. Bauh. Hist. pl. 3, 1. 29, p. 364, f. :habr. Seiagr. p. 450, f. 3. 
er. 8, 
3, ( 
Flor. Vere et Æstat. Fruct. Maj. in Octobr. Communis ferme 
ubique, ast in Pyr. septr. mediis rarior. 
Legi in Pyr. Navarr. ad Pamplona, die 12 Jun. 1844; in Pyr. Catal. 
al Perthus, die 26 Maj. 1860. Habeo a Daillet e Pech David ad Tou- 
louse, nomine Als. laxae Jord.? a Deville e Pyr. septr. med., ut puto, 
sed locus in scheda non indicatur. 
ealyces glandulosos, non striatos, et stamina quinque: cf. illius Boug. 
y St. Vine., 
Drap. et Van Mons Ann. gener. Sc. physiq. (Bruxelles 1820) p. 292, 
n. 6. Opportune huc evoeantur Krockeri notae et icones, datae in FI. 
Siles. T. 2, p. 61-2. Not. tab. 5, f. A, B. 
Num Ar. triandra Schranck, Pl. nov. hrt. Monae. t. 20, foret tantum 
Sab. tenuifoliae varietas, illico suspicatus sum citatam figuram inspi- 
ciendo, Florentiae im Bibl. Palat. Hyem. 1833. Tausch ceu identicas 
hasce stirpes declaravit, Flora 1830, n. 16, quas non sine haesitatione 
conjunxit Des Moul. Cat. pl. Dord. (1840) p. 30. Sprengel, Dietrich, 
silentio praeterierunt Schranki stirpem: Seringe in DC. Pr. P. 1, p. 406, 
n. DT, dicit se vidisse plantam in Herbr. Balbis, quam pro distincta 
specie retinuit, dubitans tamen, num S. tenuifoliae varietas? Steudel, 
Nomencl. bot. ed. 2, p. 125. Ar. triandram. Schrank retulit ad stirpem 
satis obscuram, nisi potius fictitiam, quae ei Ar. mucronata L., (s), Ital. 
et Gall. indig., eum syns. Ar. tenuifoliae f pentandr. Poll. (quae procul 
dubio a nostra divelli nequit), et Als. mueronatae L. et Minuartiae te- 
nuifoliae Mart. (hane desumens ab ipso Schrank s. c., denique Sab. 
mucronatae. Reichenb., quam libenter inter prolationes refero (Icon. c. f. 
4918) Sab. tenuifoliae; unde aecedendum iis videatur, qui a Steudel 
ultra compositam plantam ad nostram speciem afferunt, ut actum fuisse 
video a Fenzl apud Ledeb. Flor. Ross. 1, p. 342 sub sua Als. tenui- 
folia 8 brachypetala ; a Cosson, qui eum ea conjunxit Als. tenuifol. florib. 
in capitul. collects. Micheli Pl. exsicc.!, in Herbr. Vaillant: cf. Coss. 
Pl. er. rar. now. Par. 1848, p. 4; ubi additum est: « Ar. mucrona- 
tam L. Herbr. a se visam nil aliud. referre, nisi communem Sab. te- 
nuifoliam piloso-glandulosam, et Ar. temuifoliam L. Herbr. eamdem esse 
speciem, sed glabram. 
'arietatem piloso-viseidam offendi in Pyr. Navarr. humil., itemve 
ad Berga, sed hic loci de superiore plantae parte tantum, quae variabat 
in eodem loco glabra, offerens insuper corollas breves, stamina numero 
diminuta, et capsulas calycem excedentes. Ad hoc opportune citatur 
Sehultz, Suppl. Fl. Stargard. n. 37. 
4 
P 
Mo.Bot. Garden, 
1902. 
