11 
In Plantiniana icone petala emarginata tibi cogitatione depinge. 
Lychnid. sylvestr. 2 Clus. His span. p. 335, 337 8 (fig. in p. 337) cum 
Lychn. 1 Clus. Rar. pl. h. s. c. primus a comprehendere G. Bau- 
hinus, Pin. 205 6, n. 6. Haller, Helv. n. 916, sub S. glauca primum 
Clusii locum retinere, alterum, Histr. , praeterire; alii diversimode ege- 
runt et reapse postremus locus tutior est, eumque ego retinere malui 
diii primo, de quo nee Boissier, Voy. botq. Esp. usus est. Notandum 
, quod illa Clusii rus (Itin. ' Hispan.) in opera Rar. pl. h. non 
alis 
Silene annulata (Dillenii) Thor. Chl. Land. p. 173. 
Dill. Hrt. Elth. infr. cit., saltem ita visum est. Evocat ille oA e aur Koch p. 439 
(Add. em.); Lloyd Loir. infer. C US 7, Ouest Fr. p. 72. S. clandestin Dub. p. 77, n. 2 S. eretica 
Bory, Chaub. Morée n. 557, an. L.? vec Gr. Fr. p. es BER ross,” "rn. Gar. n 40, 5 S. enui 
Nor.; S. clandestina Mut. Fr., o. J acq.. S. linophy Ja Dufour; S. ` Bass. Pyren.! 
anglica Chaix Herbr., hane ex Tim 5; nocti iflora Gater. Oncerum Tubellum ule: Reichnb. die 
16, p. 72, t. 989 b, f. 5076 b. Dill Hirt. ENE $ p. 422-3, t. 344, f. 404 
63 Flor. Maj. das Fruet. Jun. Jul. In Pyr. mediis 
Legi in Pyr. Navarr. contra Sanguessa sub Rocafuerte, die 15 Maj. 
1845. Habeo ex 8t. Séver ad Tarbes a Deville, ex viciniis de Toulouse 
a Noulet. Observavi ad Came, ad Piybitade ad Argeles, ad Lourdes, 
ad St. Béat, plerumque in campis Lino satis. 
Pars plantae inferior plus vel minus puberula conspicitur. Caulis 
tenuis, gracilis, valde flexilis, similis, praeter nodos, cauli Lini usita- 
tissimi, cum quo familiaris esse solet, nec statura cedit. Folia inferiora 
pu uberula, et ms adhuc evidenter ciliata, ovato-oblonga, spathulata , 
superiora angusta et linearia. Inflorescentia dichotoma sube corymboso- 
paniculata, pedunculis alaribus, terminalibusque. Calyces decem-striati, 
glabri, tumentes, sed basi semper attenuati, etiam sub capsulae matu- 
ta 
tense rubra, fauce coronata. Capsula tenuissime rugulosa, in calyce 
ferme sessilis, Aonar carpophoro brevissimo supportata. Semina reni- 
formia, rugu 
Recipio Dillenii figuram, sed fateor me de illa non prorsus satis- 
factum esse. Hine plurium dnbium de nostrae plantae identitate cum 
S. cretica L., qui Dillenium, et ex eo Magnolium citat. Iste mihi ad- 
modum dubius est, ex ipsa Dillenii observatione, qui offecit, descrip- 
sisse Magnolium flores minimos, Hrt. Monspel. p. 127. Graecae stirpis 
ego adeo | imperfectum vidi specimen, ut ex eo nullum proferre judicium 
ausus sim. Sed rejicio absque mora jS. ereticam Flor. Graec. Sibthrp. 
t. 422, in qua nec facies identica, et ex observatione Grisebachi, Rum. 
Bith. p. 178, n. 34, calyx et capsulae pedicellus, sive carpophorus 
quidquam longio ra. 
uantum a veritate recesserint ii, qui nostram stirpem S. rubellam 
Judiearunt, illico patuit consulentibus Dillenii alteram ab ipso Linnaeo 
cta figuram; agitur de longe distincta specie hodie optime illustrata 
a plurimis auctorum figuris, EES P optimis Flor. Graec. Sibthrp., 
Delile Ægypt., Moris Sard., ete 
Quomodo stirpem nostram i n 8. clandestinam inciderunt DC. Dub.? 
extante optima 14099 figura, Collect. Suppl. t. 3, f. 3, quam ipsi 
citare ausi sun 
