72 
Redundantia nominum evenit illa S. linophylla Duf., inter amicos 
evulgata. S. noctiflora Gater. Montaub. (et Herbr., ex Lagr. Foss.) an- 
tiquior denominatio est (anni 1789), sed fallax, quum ita prius deno- 
minata fuerit species Europae septentrionalis. 
Silene inaperta (Brunyer? Magnolii) L. Sp. 
Lychn. vise. min saxat. Brun. Hrt. Bles. ed. 2, 1655, p. 61? Dubitante Dillen et merito. Tutior est 
1t. p. 127. Loi 
Lychn. sylvestr. minim. flor. muscos. Magnol Bot. Monsp. p. 171, Hat 127. Loisel. Fl. Gall. ed. 2, 
p. 309, n. 8, DC. Dub. p. 77, n. 21, Godr. Gr. Fr. p. 242 (excl. syn. Bertol.), Low. Man. Fl. Madr. 
© Flor. Jun. Jul. Fruct. Jul. Aug. In Pyr. or., Catalan. potissimum. 
Legi in Roussillon sub pago el Tech, die 30 Jun. 1840; in Pyr. 
Catal. sub Figueras, ad Vilasagra, die 11 Aug. 1860. Observavi ad 
el Seo de Urgel, ed Sumaneja supra Manresa , in Monseny, in Lam- 
purdan, ad Cadaques, Llansa, Culera, ad San Feliu de Guixols, Ge- 
rona; in Roussillon ad le Boulou, in Conflent, ad Molight, «wa Cor- 
bières, etc. 
cum DC. Duby, neque inaperta cum Dillenio dicenda sunt. Perperam 
petala rosea dicuntur a Godron: ea interdum e calyce exporreeta vidi, 
compressa, granulata, carina applanata eadem ac seminis latitudine, 
et amplius etiam, quum ıpsıus carinae margo duriusculus longiorem 
seminis partem constituat. 
Ratio dubitandi, cum Lowe, de Dillenii loco non ex 
sao y N 
quam iste Genuae mihi redeunti ab exilio comiter fecit, die 8 Mart. 
p- 32, quae est planta perennis, caespitosa, scabra, 
S. multicaulis Guss. P]. rar. 
C. 5, p. 14, t. 420, Bert. 4 
