R5 
que celles des autres sont arrondies , disposées en stries beaucoup plus 
régulières. » 
Neotericorum quidam S. calabricam Guss. ceu speciem propriam ad- 
mittere recusat. 
Sap. alsinoidem Vivian. Cors. diminutam formam nostrae speciei 
esse primus forte pernovit Requien et cum amicis candide, de more , 
sententiam suam aperuit. Hoc sustinuerunt mox Salis Marschl. Korsika, 
Moris Sard., Bert. It. 
Nuneupata jam fuit haec species a quibusdam S. minor, et forte 
primo Dalechamp, nisi praetereundum esse existimaverim auctorem, qui, 
fratribus Bauhinis primis observantibus, eamdem speciem, in eodem opere 
triplicavit (vulgo Hist. pl. Lugd.). Recepto cum supra citatis auctrbs. 
pro hac specie Ocymoide Dioscor., ut verum fatear, non adeo fidenter, 
nomen specificum cum littera O majuscula, ut Linnaeus aliique fecerunt, 
scripsi: sed non omnes, dedita opera; plures ineuriose egerunt. Video 
Desfontaines, in Plin. ex edit. Lemair., Nat. h. 1l. 25, c. 58, Echio 
primo Plinii hancine indigitavisse speciem. Vix ego crederem compila- 
torem Plinium sibi aliquid certi finxisse de stirpe cujus suppeditatio- 
nem cum vino effiei scribebat, nec amplius. 
Saponaria elegans (Seriolae) La Peyr. Herbr. 
Cucubalus pumilus a D.e Seriola in Herbr. Bolos. La Peyr. Hist. a!r. E Pyr. p. 238, n. 5 et 
. 2 i . 374, 9. S. 
NP 57, Loisel. Fl. Gall. ed. 2, p. 203, n. 2, Spreng. Syst. Veget. 2, p. 374, n. 3. S. caespitosa 
- Rapport. (1804) p. 10 sine phras., Sering. Fi. Jardns. 2, p. 395, n. 5, DC. Dub. p. 74, n. 5. S. 
caespit. Benth. Cat. (excl. syn. S. luteae et bellidifoliae La Peyr.); Porr. Herbr. Matrit. Willk. Ic. 
descr. pl. Eur. austr. occid. praec. Hispanier. p. 36, t. ?2. 
J Flor. Jul. Aug. Fruet. Sept. In Pyren. Navarr. et Arag. editior., 
rarius in proximis montibus Pyr. septr., ad rupes, vel in' solo calcar., 
meridiem versus. 
Legi in Pyr. Navarr. Valle de Roncal m.* Escaure, die 29 Jul. 1844; 
in Pyr. Arag. valle de Venasques m.* la Peña blanca, die 9 Aug. 1838. 
Observavi in m.* el Forat supra Sallent, a la Peña d' Uruel, ad Buca- 
ruelo, a la Peña Montafiesa, in m.* Turbon, in Montsec supra Estall. 
Reperierunt alii a la Pena d' Aucupat, ad Anouillas et supra Gavarnie. 
pruce vidit au Col d' Estaubé, cf. Lond. Journ. bot. 5, 
Radix simplex, lignosa, alte in solum sese immittens. Caules caespi- 
tosi, ramosissimi, ramis inferne lignosis, densissime intricatis, pulvinum 
efficientibus, inferne foliis emarcidis tectis; et tunc caules quadrangu- 
larem formam nanciseuntur: succedunt caules origeri plures annotini , 
subpalmares, rubentes, apice floriferi, et tanta copia, ut plantam in- 
m spectatu pulcherrimam efficiant. 
Folia erebre approximata, decussata, in ramis sterilibus et infra in 
fertilibus linearia, subulata, basi ciliata, per marginem denticulato-scabra, 
subtus uninervia, apice obtusiuscula, patentia, rigida, nitidula, undique 
erebre punctis minutis notata. Rami floriferi pollieares, palmares et ultra, 
parce foliosi, laeviusculi. Flores fasciculato-capitati, aut sub-umbellati , 
multis bracteis stipati, coloris rosei, non sine aliquo et Rosae odore. 
racteae, pedunculi et calyces pubescentes; superiores bracteae prae- 
sertim ciliatae. Calyees tubulosi, medio inflati, plerumque erubescentes, 
plus minus evidenter 15-suleati, dentibus eorum sub-aeutis, ciliatis. 
Petalorum cornua, coronam efficientia, linearia, pallida, tertiam limbi 
partem sua longitudine superantia; limbus venulosus, patens et re- 
