terau (1800) 2, p. 88, Meyer (G. F. W.) Fl. Hanov. exeursr. (1849) 
p. 90, Wimmer Schles, (1857) p. 569. 
V. grandiflora Jaub., Spach Ill. pl. or. 3, p. 40, t. 231 ad V. vul- 
garem iterum revocandam esse puto; nam unica illa nota de petalis 
valde magis elongatis non est certe in hoc Ordine bona ad peculiarem 
speciem sustinendam. 
Gypsophila L. 
SECTIO 1.* STRUTHIUM Hirrocr.? 
Gypsophila Struthium (Hippocrati?) L. Sp. 
Hippocr. Nat. mul. p. 571? Theophr. Hist. pl. l. 6, e. 7? Condysi Arabum? cf. Dalech. Histr. pl. 
Lugd. p. 822, Salmas. Homonym. cap. 51, p. 60 b; cf. et Stapel. in Theophr. p. 720 seq. Willd. Sp. 
pl. Decandr. p. 664, n. 8. Sapon. n. 4 G. Bauh. Pin. p. 206 et Luteola eretica G. Bauh. Pin. p. 100, 
n. 2. Willk. le. descr. pl. Eur. austr. occid. praecip. Hapeuer. p. 33, t. 17 et p. 34, t. 16 hispan. cred. 
9, Flor. ZEstat. Fruct. sub fine Æstatis in Autumn. In Pyr. Arag. 
Catal. humilior., calidioribusq., solo gypsaceo! 
Legi in Pyr. Catal. prope Pons ad el Plan de la Sierra, die 1 
Sept. 1853. Habui ex Saganta ab Iserne. Vidi ad Barbastro. 
Nonne Leontice Leontopodium (Moiad£) ( Berberidea), vulgo in oriente 
usitatum ad lanas detergendas, et ad lintea lavanda foret verum anti- 
quorum Sfruthiwm? cf. ad rem Virey Observ. in Persiae et Asiae mi- 
noris vegetabilia, Journ. Pharmac. T. 9 (1823) p. 210 e T. 17 (1831) 
p. 205, vid. et T. 13, p. 203. Negavit firmiter Guibourt. Caules Ana- 
basis aphyllae (Salsolacea) apud orientales adhibentur quoque ad lintea 
lavanda, sed haee planta sibi nomen Struthii vindicare nequit, eo quod 
non sunt ejus radices, quae in hunc usum adhibentur; insuper, non 
lanae sed lintea tantummodo, ex ipsa aquis immixta, lavantur; cf. 
Virey l. s. e. Drupas Sapindi Saponariae (melius saponacei dicendi), 5. 
marginati, nec non S. rigidi et laurifolii, praestantissimum praebere sa- 
ponem ad lintea lavanda pernotis stirpibus in Antillis, in Malabar, 
inque America meridionali, unusquisque cognoscit. Item celebratur cortex 
Albizziae saponaceae (Plum.) N., ex Nova Guinaea, Cochinchina et in- 
sula Amboina ceu efficacissime saponaceus. Et semen saponaceum in 
Abyssinia valde usitatum praestat Phytolacca abyssinica, ex Decaisne, 
teste Delile Ann. Sc. Nat. Par. T. 20 (1843) p. 88. ; 
Molina (I.) Sagg. Stor. Natur. Chili (ed. 2 in 4.") p. 162, loquitur 
de stirpibus generis Quillajae (Q. Smegmadermos et Molinae DC. Pr. 
xg RM Lp m n 
DONE Ce CIL SOL 
* 
