p. 520, n. 5; ef. Bert. It. 4, p. 547, lin. 4 seg. Et ita ego prius sen- 
seram inspectis figuris sive Flor. Hungar. t. 38, vel Reichnb. Pl. er. 
C. 6, t. 042, f. 739, aut Icon. C. 16, t. 253, £ 5022: quod judicium 
confirmare vix auderem hodie, perlecta Auctorum deseriptione, p. 36, 
d caes insuper ejus similitudine cum D. asperi figura apud Reichen- 
chium ipsum. 
D. liburnicus Bartl., Koch p. 104, n. 7, a Bertoloni inter synonyma 
suae varietatis x s. c. D. Carthus. citatus, appropinquat potius D. atro- 
rubentem ; ei pertinent D. Balbisii Sering. et D. glaucophyllus Reichnb. 
(non Hornem.) C. 16, t. 250, f. 5015 et probabiliter, ex Ledb. Fl. 
Ross. p. 271, D. pseudobarbatus Bess. 
ad Venasques et ad la Font de Comps, ipsum quoque spectare ad D. 
Fuchsii; inde, ex Loret, ei pertinet D. fallens Timb. in Bull. Soc. . 
Fr. T. 5, p. 329 (1858) et T. 11 (1864) p. 147-8, ubi dicitur com- 
descriptionem a Timbal ampliatam nec non Monogr. p. 19, n. 19 cum 
t. 25, ubi nihil ab unione proposita te deterrebit. Pertractavit eum 
Affinis cum nostro mihi visus est D. vaginatus Vill., Reichnb. Pl. 
i ^ 25, t. 535, f. 731, 732, Icon. C. 16, t. 251, f. 5018, qui- 
busdam (Visian. Dalm., Neilr., Schur. et Heuf.) var. D. Carthusianorum 
L., reapse cum D. atrorubenti comprehendendus. 
D. sylvestrem Wulf. Pyrenaeorum incolam plures crediderunt, ut 
puto ex infida La Peyrouse auctoritate, Hist. abr. pl. Pyr. p. 241, n. 8, 
eujus errorem mihi Herbarium demonstravit, ut erravisse novi Massot, 
qui sub hoc nomine specimina D. Fuchsii nobis quidem tradidit. Item 
ad nostram speciem pertinere arbitror quem D. neglectum ad Bagnouls 
vivere dieit Godron cum Gr. Fr. p. 236, sive e contracto specimine 
judicium desumptum fuerit, vel alicujus falsam sententiam ceu bonam 
suscipiendo. Haec planta contracta in Caucaso etiam observata est: D. 
|) 
Plantinianam iconem non removeam: eam ad D. arenarium lauda- 
runt Belgae: sed hoc erit animadvertendum D. arenarium Flor. Belg. 
ad D. gallicum spectare, fide Mignot et Lestiboud. Belgiq. 2 p. 310, quae 
species est maritima, dum a Dodonaeo et a Clusio stationem plantae 
in montanis et a mare remotis declaratam conspicimus. Eamdem figuram 
D. virgineum Plur. Auetr, ad D. rupestrem Pourr. Lamk., scilicet, 
attulit Sprengel, h. r. hrb. p. 396, in quam sententiam cessit Timbal 
TS l. €, p. 19. pii 
tem ad D. Fuchsii vix ego dubitarem afferre illam Dianthi figuram 
conspieiendam in Egenolph. Herbr. imag. 2 crt. 3, f. 1, Lonicer. Nat. 
h. ert. 284 B, f. 1? 
Diosanthos deltoideum (Lobelii) St. Lager. 
* Lob. Kruydb. 530, ex i in Icon. t. 444, f. 1. Dianthus deltoides Sm. Brit. p. 462, n. 4. 
Koch P. 405, n. 12, Bert. 4, p. 564, n. 15, Gaud. 3, n. 983 et V. 6 p.39, DC. Dub. p. 73, 
n. 15. La Peyr. Herbr.; D. biflorus Mér. Fl. Par. ed. 9, ex Grav» in T8. ad Duby; sustinet eum 
Mér. Par. ed. 4, p 7; spernunt Godr. Gr., itemve Coss.. Germ.; D. 
Fay lichnanthus deltoides Dulae. Engl. Bot. v. 1, n. 81. Curt. Fi. Lond. 
3 . 577 gracilior, foliisv. angustior.; Roem. Fl. Eur. fase. 1 
M toe F 
Lour Ty ENCORE 
ta E 4 wo: 
