103 
talorum laminam dentatam dentibus aliquis profundis; aream laminarum 
sub tertia illarum parte punctis saturatioribus cireumpictam, in cujus 
centro pili aliquot aderant, sed copia variantes. Odor florum in hac 
varietate gratus, sed laevis; petalorum color generatim intense ruber, 
herba glaucescens. Caespites parum densos ad rupes efficiebat, in terra 
soluta natus hie Dianthus vix stipatus creverat. Appropinquat varietati, 
quae D. Waldsteini. 
Sub eadem specie, huic varietati affinia versantur individua ad Font- 
pedvouse nm omnibus partibus contractiora, petalis minoribus, barba 
obsoleta notatis, lamina dentatá, facie potius D. attenuatum referentia, 
ex quo hybridam exiisse stirpem suspicatus etiam sum. Verum enimvero, 
specimina lecta in solo macro, glareoso, eadem non inspiciebantur in 
pinguiore solo ibidem proximo, ubi stirps originem suam palam osten- 
debat. De hac stirpe effati sunt Godron, Willkomm, Loret, Bucquoy, 
Timbal; hune potissimum cf. l. c., p. 20, t. 26, Willk. Pug. n. 8 in 
Linnaea V. 30 Dp wA 
Legi prope ' Behorleghy in Cantabria, observavique 2 sub arce 
St. Jean Pied de Port, iterumve in Pyr. Navarr. m. ioliz sub 
Zubiri, die 22 Jul. 1844, varietatem petalis imberbibus, cum iis bar- 
batis commixtam; in omnibus color florum sature rubens erat. Huic 
varietati (5) retulit Koch D. plumosum Spreng. Pug. n. 121, synonymon 
jam a Pollini relatum, et D. Waldsteinii Sternb. Bot. Zeitg. 1826. Late 
mihi patuit, nimium praecipiter asseruisse Bentham, Cat. p. V5, D. mons- 
pessulanum occurrere semper petalis plus minus barbatis in Pyrenaeis. 
D. plumosus ad nostram speciem confirmatur a ipso Sprengel , Syst. 
Veget. 2, p. 319, n. 51, qui, forte, e m." Baldo specimina a Pollini 
accipiebat. 
E lusibus hujus speciei, alter susceptus a quibusdam fuit pro D. plu- 
mario L., ab aliis pro D. superbo: priorum quosdam supra citavi; inter 
postremos censendus erit Ramond, loquutus de suo Œillet frangé Observ. 
faites dans les Pyren. (1189) cap. 9, p. 165. 
Specifieum Linnaei nomen pessimum; nam mecum observantibus 
Dunal et De Girard, neque ad Monspelium, nec eum aec re- 
peritur Do An Superba in agro Narbon. montos. indigitata a Pen. 
Lob. Advrsr 189 huc spectat? Atqui considerate arii 
monspeliense L, in Leucanthemum cebennense mutavisse DC., Pr. 6, 
p. 48 
Diosanthos superbum (Fuchsi, Tragi) St. Lager. 
ME Hist. st. p. 353, Trag. St. h. p. 575. AL sedat, wd L. Sp., Koch $ 107, 
— n. 13, Gaud. 3, n. = Noul. Fl. bass. sous Pyr. p. 80, n. 4, Zetterst, Pl. vasc. p en 
prine AS . 900, ub. p. 74, n. 2?. La Peyr. ead: ; Di viasrius Gunn. ex Kunth Fl. Ber. ed. 2, 
p. 103; 2 "mitibus Ares Pi. Lu. illustr. n. 251; D. Wimmeri Wich. ex Neilr.; D. sinensis Sieb. 
et Zuec non L. ohrb., Cylichnanthus plumarius Dulac. Flor. Dan. t. 518, Jacq: Obs. P. 1, 
p- 18, Roem. Yl. Eur. fasc. 8, n. 2, Smith Spicileg. bot. f. 2, t. 19, Reichnb. Icon. C. 16, t. 
5032. sel. Herb. gen. Amat. t. 21, cum Delaun — Fl. Bor. v. 3, n. 196, Labr. Heg. Ic. Helv. 
eng ud x -9. pon . Fl. S ees t. 344, Schrank Fl. pur | 24, mw Fl. Sibir. 4. p. 135. n M 
Timb. l. c., Aen n. 94, .32.. Facha. lco! m 1545, t. 200, Clus. Pann. A 
X Va Tar. jl. y : 3, p. 284 f. inter., Lobel. Ic. t. 451, , Dod. Pempt. p. 175, . Bauh. 
ist. pl. 3, 1. 29, p. 331, f. 
, 9j Flor. abeunte Jul. in Sept. Fruet. Aug. Oct. In Pyr. septr. 
med., occid: locis humilioribus 
egi sub Pau à la côte d' Arbus, die 2 Oct. 1841; in Pyr. septr. 
aurigr. ad Pamiers, die 10 Aug. 1851. Habeo ex viciniis de Tarbes a 
