109 
folio-longifoliam nuneupavisse: cf. ad hoc opportunas Grenieri obser- 
vationes exaratas in Jur. p. 91-2. 
Gp intermedia egsa Hayn. apud Schrad. Journ. 1801. 
Dod. Pempt. ed 1, 1583, p. 471 f. infer., ^ par St. Hil. pae) pee rac. EM merid, 
-: Mm. Mus. rr Nat, Par. T. i dx: p. deser. opt., 3, Hussen. Chard. 
zp Du . p. go . D. longifolia, Plur. Auctor., p $ ^s 563, n ? à, Gaud. 2, 
n. p" wil. apad Hook. Bot. sc. K. 1831) n. 2 , Schk. Enchir. bot. 1 i 
Handb. p. 259, . D. longi. Pour: i Mintr.: H 'D. americana Muhl. Cat.; D doliosa Ell. Sk., 
ex Torrey New Tek. Drev. et H Eur. T. 3, p. 43, s. 7 . Schk. : lb. ^ he ý EE 
Dan. t. ?108, Dietr, Fl. 2e v 5. n. s] xe Bot. v. 13, * s. e . Fl. Lond. ed, 
t. 22, Coss, Germ. Fl. f. 6, 7, Reichnb. 13, t. 24, f. 4523. Dod. benpt 
ed. 2, p. 474, f. ne ^ Daiech, “Hist, pi us v Mig ts ^Petiv. Herbr. Br. t. 63, f. 11. Mori 
Hist. pl. Oxon. 3, * 4 f. 
9, Flor. Fo Sept. Poe Bec Oct. In Cantabr. inque Pyr. septr. 
mediis. 
Legi in Cantabria supra St. Jean de Luz l. d. Burdingu qucetà , 
die 13 Sept. 1841; prope Biarritz ad le Lac de la Java, ou de la Ne- 
gresse, die 11 Sept. 1857. Habeo a Deville e Tarbes, et ex Cap-vern. 
bservavi ad le Lac de Braindos prope Bayonne; ad Labarthe, ad 
pontem du Riu Perouse l. d. la Cote de Lannemezan (die 6 Oct. 1841), 
ad le Lac de Lourdes, etc. Cum MARI HAN praestantissimis, retineo 
pro planta po nec video rationem dubitandi de hoc eum Duby, 
Schnizlein Fl. Wur 
Multo minus vum species annuas declarare possem cum Haller, 
DC., Delastre, Lorey et Duret, Reichenbach, Dietrich A., Brotero, 
Lejeune, ete. Seapus ascendens, florente adhuc planta vix foliis longior, 
ea plus minus Mini fructibus onustus, recte jam observantibus Dreves 
et Hayne 
Planta delicata, eujus corolla prae foliis irritabilitate pollere diceretur. 
Legi dum ejus petala patebant; seposita illico in capsula ferrea, luce 
orbata flores cito constrinxit, dein in eubiculo sub die iterum reversa 
et in aqua collocata, flores nedum apertos ostendidit. 
Observavi monstrum, scapis (vulgo) tribus in unum fasciatis, racemos 
tres apice ferentem. 
Gaertneri prolatio ita ab Hussenot declarata est: Gaertn. Fr. 
sem. p Puoi k 61,71 29, C. D CAPS., F. sem. sinistr. posit et G, 
H, sem. bene, sed excla, in F. semina dextrors. posita, quae D. ro- 
tundifoliae et excls. A, B capsulis, quae nullius speciei sunt, scilicet 
AN. Dodonaci figuram evidentei) laudarunt etiam Dreves et Hayne; 
pacta Courtois quoque observante, profecto in D. rotundifo- 
iam 
nneadynamis Gesn. Gramen Parnassi Dioscor. l. 4, c. 32; cum 
Dodonaeo, ad insequentem speciem infigere magnum certe deliramentum 
est. Non novi auctorem, qui stirpem in Parnasso indicaverit, nec ex 
hoc monte specimem ullum vidi, in ditissimis collectionibus quoque. Planta 
locorum uliginosorum est. Profecto hilariter lusitavit Murray (1. Andr.), 
« Quis quaeret Musas in ranarum domicilio? » poetice dietum in Opusc. 
2, p. 326, n. 19. Melius faetum ratus sum Gesneri denominationem 
supponendo. 
Genus non adhuc stabiliter collocatum; nimiumque Botanicos ve- 
xans; cf. Bennett in Bull. Soc. botq. Fr. T. 17 (1870) Rev. bibl. p. 175. 
De hoc aliquid referre, lubeat. Affinis Siweertiae videbatur DC., etiam 
MN Nds 
