112 
Gaudin?, B. a Kirschl. et variet. V. caninae volunt Tw Trautv., Re gel, S uj: der., » baror- 
Godr. S:hm och Neve Bohm. Abhdl. 1 Th. p. 60, n. 10, Rei chnb. (18 E f. 4492 b V 
Pn istr. parv. sed. stigm. unein. ! Id. t. 9, f. 4500, Allini et f. 4499 nipestr: ES PE er. 6 LAS 7253, 
142-6 Aion. rar, ‘hl. Viol. Rhen. p. 10 a, , f. 6. Mut. Fr. p. 119, n. 5, t. 7, f. 39, Pio 
iol. p. 
Y na Jun. Jul. Fruet. Jul. Aug. In editior., mediis potissimum, 
n Pyr. septr. med. m.* d Aro sub łe Casteillet, die 19 Jul, 
Le 
1843: Sub. le Port de Canfranc, die 25 Maj. 1850; in Pyr. Arag. Valle 
de Venasques, m.* la Peña blanca, die 19 Jul. 1838. Habui ex le Lac 
d Oncet , au nord, a D.* Monceau; ex le Cirque de Tremouse et ex 
Supe yré ad Gedre a Borderes. 
Magna huie speciei inest affinitas cum V. canina; cf. etiam La 
9 
diversa videtur. V. p peiores Ramnd. (praetermissam a Godr. bo Fr. 
l e.) Loiseleur l. c., p. 130, n. 2, deductus forte a DC. Fr. 
p. 617, ceu varietatem V. oco cU der eamdemque sequia 
est sententiam Mutel, l. c., p. 2, qui mox eam delineandam 
avit pro alpina forma V. hirtae. DC. eam describens similem V. 
odoratae declaravit; dein describens lusum alpinum minorem V. ca- 
ninae, Suppl. p. 617, optime quidem, faciem V. pyrenaeae ei inesse 
dixit. Ille idem DC., ui antea, in eadem pagina (recte observante La 
Peyrouse) ullam adesse similitudinem inter hasce species negabat! ne. 
dicam insuper, illum ipsum valde dissimilibus speciebus plantam a se 
primo tractatam incaute insciteque eomparavisse. V. arenaria autem pro 
varietate. V. caninae habita jam fuit a Gmelin, Bad. Alsat. 4 (1826) 
p. 631, et mox a Sprengel, Fl. Hal. ed. 2 (1836) p. 311, a Bluff et 
Fingerh. Compend. Fl. Germ. ed. 2 (1836) curbs. Nees et Schauer 
T. 1, p. 402, ut et a Kirschleg. Alsat. p. 83 c. 
Notandum est quod a Bluff et Fingerh. in prima Fl. Germ. edit. 
(1825) p. 311, n. 647, V. arenaria DC. bene ceu synonymon V. AL 
lionii (2) declarata fuerat 
Grenieri sententia lar, P. 3, p. 45), huc trahi quoque deberet 
V. sciaphylla Koch (p. 90, n. 7). 
Viela lancifolia (Witheringi) Thore Chlor. Land. 1803, p. 357. 
v. M ar. 3 Wi DER Bot, Arrang., ex Smith. Br. et Engl. Fl. In 7.» Wither. edit. pe 
; Godr, Fr. D 179. V. lactea Sm. Fl. Brit. 1 (1800) p. 247, n. 5; Engl. Fl. p. 304. n. 
itd d..8 
p 1 ; 
7 r. (b )V 
? DAE. Lacher. P T g videbatur ioa n n B Bot. v. Vitis n. 5; Re m er. pe 
e V. stagnina pker fuerit 
re 
V. mif Thor., a lactea Sm. distinctam voluit Boreau, £T. centr: 
Fr. ed. 1 (1840) p. 77, n. 218, 219; sed diagnoses ab eo com nipote 
nee exacte comparativae , neque validae sunt. Cf quae circa nor 
speciem. dixerunt quidem Koch p. 92 sub n. 12, Bert. 2, p br. 
Du Mortier quoque, qui nomen corripit, vertendum potius in " i 
adib. Opusc. 1873, p. 402-3. 
; 
