115 
Perspicuam harum specierum elueubrationem exposuit Cheshire apud 
Irvin, Phytolog. (1855-6) ps. 494-7; cf. quoque Baker Ibid. 2 (1851-8), 
s. 176-1. 
Fructificationem e floribus inferioribus sub-apetalis observavit Timbal 
Lagrave, Etuds. Fl. Aquit. Viol. p. 1 seq., de qua observatione mox 
dicam sub V. sylvestri. Hic loci observare lubet, quod hujuscemodi ob- 
1 r 
- 
servatio praeterfugit Grauelio, quamvis iste de V. odorata tantum 
oriuntur rotunda capitula in tres carinas dehiscentia semine plena »; dein 
Ray I. Hist. pl. l. 19, p. 1049 eadem J. Bauhini verba referens ob- 
(1656), p. 282. Hane eamdem observationem reperii in fastuoso Ripae 
opere, Hist. univ. plants. proposit. specim., Pa'avii 1718, eamque re- 
feram: « Quo evanescente (flore) ex aliis pedunculis (quod. notatu dignum 
et singulare est in hac planta) ad radicem oriuntur. subrotunda capitu 
in tres carinas dehiscentia, semine plena parvo, rotundo » l. c., p. 127. 
Ast nostris diebus doluit ea legere, quae inepte de V. mirabili effatus 
est Wahlenberg, qui existimavit flores foemineos absque staminum con- 
nubio suos edere fructus: cf. Fl. Upsal n. 546. Denique putem de 
hac specie, potius quam de V. sylvestri hoc memoratu dignum scripsisse 
Dorsten, l. s. c.: « Quando autem deflorere incipit, acquirit juxta radicem 
semen candidum ac granulosum. » 
Viola alba (J. Bauhini) Besser. Galic. 
,... V. mart. fl. alb. odor. et non odor. J. Bauh. Hist. pl. 3, l. 32, p. 543, intertexta cum vartbs. 
aliarum speeierum. Koch p. 90 sub n. 9, Lagr. Foss. Tarn. Gar. n 38, n. 2. V. Besseri Rupr. Fl. 
Caues. p. 151. V. virescens Jord. ex Christ., Gren., Godr., V. ambigua W., Kit. Quorumd sententia. 
Reiehnb. Icon. C. 13, t. 6, f. 4498. 
St. Geniz a Timbal; a Deville ex viciniis de Tarbes: Dulac (Hauts. 
` Pyr. n. 516) indicat au Chateau de Gramont ad Aste ex Philippe (FI. 
Pyr. p. 98). 
Parce stolonifera generatim est. Folia ima interdum magna por- 
tendit, cordata et hirta, saepius in inferiore pagina fuscescentia. Petala 
in fundo, ae in calcare eaerulescentia; intermedia semibarbata conspi- 
ciuntur, sed glabra quoque occurrunt. Flores suavi non carent odore. 
Des Moulins, Dordogn. (1840), p. 24, Kirschleg. Alsat., Steud. No- 
mencl, Griseb., eos sequuntur, qui hanc varietatem dixerunt V. odo- 
ratae, cui speciei reapse admodum affinis est haec V. alba. Horum 
primus notas eduxit, quibus innixus cur speciem et ipse non receperit 
x EH 
LRL C1 a Sas PEE, S 
lom vb S LA XL MU drhe e. S 
ds 
AW 
€ 
