EEE ETET Eure d. V S 
121 
et Reuter nuncupari video. Sed eur inepto homini dicatur species, quum 
iste nil boni de ea contulerit, utpote qui, diverso errore in Flor. Alger. 
Syngenes.! p. 99 plantam V. calcaratam L. perperam declaraverat? Si re- 
vera de bona pecie agitur, dicatur potius V. atlantica, aut V. Fontanesiana. 
Vivit in Graecia, inque Serbia? Ei refert Janka (n. 52) V. Orpha- 
nidis Boiss. et V. proliram Pancic. 
Inter dubias Helvetiae cives enumeravit Wegelin (En. 1837), ut 
eam parum fidentes indicarunt Haller, Suter, Hegetschweiler, Gaudin, 
mnes Ray auctoritatem adducentes, qui stirpem in m.' Jura se inve- 
nisse asseruit. In eamdem ac Gaudini opinionem inducor, lusum V. cal- 
caratae ab eximio illo viro sumtum fuisse pro Tournefortiana specie. 
caratam referuntur. 
Viola cenisia (Allionii) L. Sp. 
All. Rar. Pedem. stirp. Specim. prim. (1755) p. 14. Koch p. 96, n. 26, Bert. 2, p. 710, n. 10, 
Gaud. 2, n, 550, Moris Sard. 1, n. 139, DC. Dub. p. 65, n. 15, Gren. Godr. Fr. p. 186. La Peyr. Herbr. 
s. l. et V. valderia La Peyr. Herbr. excl. specim.; V. pyrenaica Pourr. Herbr. Matr., nec non et apud 
£ «ger; Dulac. All. Pedein. 2, n. 1641, t. 22, f. 6, eadem ac illa Specim. prin. p. 14, t. 3, 
con. C. 13, t. 19, . 4512. 
Bolos.; V 
f. 4, Reichnb. Icon. 9, f. 4513 et f. 
9| Flor. Jun. Jul. Fruct. Aug. In Pyr. med. orient. editioribus. 
Legi in Pyr. or. m.* Cambresdazes, ad summitatem, die 28 Jun. 1837; 
supra Set-Casas ad el Cly de Ter et ad Costabona, diebus 28 Jul. et 
3 Aug. 1846. Habui ex /e Port de Plan, Riumajou Vallis d Aure, 
ubi egomet videram, de Herbr. Parentau a Montané; ex las Orses a 
Deville; ex Esquerdas de roja, 
malet detexit Leo Dufour, die 7 Aug. 1863, teste Debeaux Zerbr. 
p. 15. Ex le Pic de la Vache, Pyr. Catal. obtinui a Gautier. 
uae forma in Pyrenaeis vivit respondet varietati $ plur. Auctor., 
scilicet V. valderiae All. Pedem. 2, n. 1644, t. 24, f. 3. Haec gerit ima 
folia ovata, superiora oblonga, tomentoso-pubescentia ; sepa obscure 
trinervia, pubescentia. Calcar petala superat, quod calycis longitudine 
apud Auctores praedicatur. Petala generatim magna, pallida. Odor 
florum in ea laevis. 
V. cenisiam Lagasc. Rodrig. Anal. Cienc. Nat. Madr. T. 5 (1802), 
p. 270 pro identica cum Linnaeana specie non receperunt. Webb, It, 
Hispan. (1838) p. 68 Mnemion Lagascae nuncupavit (stirpem a duobus 
auctoribus una descriptam !); Boissier, Elench. 1838, p. 18, n. 26, eam 
í nevadensem, meliore judicio, appellavit, confirmavitque Voy. bot. 
'p. n. 210. 
Primus speciei detector et auctor sese ostendit Allioni, qui nullum 
citat virum, a quo speciem ille acceperit, unde inducitur, ipsum in loco 
natali eam detexisse et legisse. Ipse Haller, Helv. n. 565, non Scheuchzer, 
neque alium Allionio antiquiorem citat, indicans tantum . suam 
(1759) n. 170, quod opus posterius Allioniano prodiit. Ast magnus luc- 
i es illa la, quae delineata inspicitur in 
illius Op. bot. ed. a Schmid. tab. aen. 8, f. 11. 
phi Tui 
fecu Sur E 
m a 
