Cistus cc Lamarck! Dict. 2, p. 16, n. 12 (1186). 
Loisel. Fl. Gall. ed. 379, , DC. Dub. p. 58, n. 9. C. nigricans Pourr. es > rb. n. 338, 
in Mém. Ed. Sc. Toul. T E dr Sl » 311 ad ba Proj. Hist. gen. Cist. (1783 t Herbr. 
Paris. asserv. aged heterophylla Spach, An Nat. Par. 1836; C. monspeliensi- “populifolius 
Timb. W illk. € ed r. pl. Eur. austr. po Md iar. LA id 33, t 89 foliis nimium latis, 
eum nostra quad 
4 Flor. Maj-Jul. Fruct. per Æstatem. In montibus Corbar. Pyr. 
E. egi ad Fontfroide, die 21 Maj. 1839. Vivere ad Cascastel testatur 
Gay Coron. Endr. Pyr. Hoc mihi visum est probabile; attamen stirpem 
ibidem ego non animadverti. 
Perrara stirps, forte vari hybrida e Cistis monspeliensi et populi- 
folio, ut voeem erat Delort, qui in eam perscerutandam sedulam 
wg dedit. Hancine sententiam sustinet Timbal, Cist. Narb. p. 25 
s quem plantam ita designatam conspicies: C. monspeliense-populi- 
folium Timb. In Reliq. Pourr. vero (p. d Timbal in C. erispo-long gifo- 
lium sese transtulit ; iste qui in p. 119 i dicen sententiam restitit. 
olia margine fimbriata dicuntur a Pose ! Chlor. Narbon. non 
S. c., qui ad suam plantam amandavit ding tige folio longiore 
et triplo latiore, J. Bauh. Hist. pl. 2, 1. 13, p. 11 a lin. 22, in Chloride; 
quem loeum in MNS. non refert. 
Cistus monspeliensis (Soleri /Ethii) L. Sp. 
Soler. Aethii re E Schol. etc. Lugd. 1540 in 16e, 2-3. Lus eh p- 35, n. 1. Bert. 5 Us 339, 
n. 1, Moris Sard. 1, Timb. Cist. Narb. p 19. DC. Dd. p 1 ^ 
nocarpus zicetpeliensis ya Ann. Se. Na Tis 1836. Flor. Grace. "Sibt rp. c. 5, p. 75, t. 93 ; 
aertn, Fr. sem. | . 76, f. 10, Swe s illk. Ic. de a 
Hispanier, ?, p. 29, t. 186, Reichnb. Icon. C. 13, t. 37, . 4501. go, pl. Hist. 1. 1, p. 79], f. 
Lob. Icon. 2, t. 119, f. 1 ex Clusio, Matth. p. 180 var. culta ex l Moretti. quod mihi vix verisimile 
videtur. Cord. Stirp. h. 1l. 5 apud Gesn. Op. bot. ed. r Schmied. P. 1, p. 14 sin. fig. J. Bauh. Hist. pl. 2 
1, 13. P. 10, f. 2 vix bene, habr. Sciagr. p. 98, f. 1 
ħ Flor. Maj. Jun. Fruct. Jul. Aug. Per region. mediterr. eum 
lea. 
Legi in Pyr. or., Roussillon, ad Oms, die 13 Maj. 1843; semina 
e planta ad Gerona spontanea eduxi, die 18 Jul. 1860. Observavi ad 
Benavarre , Olot, Bagnolas, ete. Facilé obvius venit per Lampurdan 
microphyllus. 
Waulfeni apud Jacquini Collectan. et Cavanillesi Icon. deser. prola- 
tiones a Bertoloni tam ad hane specie quam ad C. salvifolium adductae, 
pertinent reapse ad hane postremam speciem. 
Dict. 2 1 
istus Jlorentinus Lamk., Dict. 2, p. 17, n. 18, est ne diversa or 
cies? Primo sub ingressu meo in agro Monspel. "Autumn. 1835, 
stirpium separatione steti, inflorescentia praecipue spectata, quae s 
mihi sese ostendidit: prae illa plantae in Etruria, ad ipsam urbem Flo- 
rentiae, et in Corsica visae, et lectae. Bertoloni C. florentinum et C. 
affinem" suum apud Qusione. in C. monspeliensem compegit, sed ipsum 
specimina pagor prae manibus habuisse non liquet. Item Visiani, 
Fl. Dalm. 3, p. 148 1403 et Caruel Prodr. Fl. Tosc. 59, n. 205, 
judieium a Bertoloni pursue satis factum reputarunt locum La- 
markii nuditer F C. monspeliensem confirmare, dum Seringe, 77. des 
Jardns. y. 429, C. florentinum a Bentham et ab Arnolt ex la Gre- 
nota Catalaun. acceptum , quem identieum cum eo a me in Pyrenaeis 
lecto credo , eeu varietatem C. monspeliensis distinguit , in quam sen- 
tentiam sistendum esse reor. Bentham, Cat. p. (2, suspicatus erat 
