128 
C. florentinum hy eioen esse plantam e Cistis monspeliensi et salvifolio, 
àgo in agro Florentino, ac in agro Monspeliensi unicam tantum speciei 
formam vidi, sive C. florentini sive C. monspeliensis, neque ybriditatis 
suspicionem animo comprehendere potui. Revera C. florentinus figuratus 
a Sweet Cist. n. 59 ceu stirpem eo modo suspectam sese offert; unde 
provenerit non est dietum, neque illius fructus describuntur. 
C. florentinus Pourr. in Herbr. Paris. asserv. apparet ceu hybridus 
e C. monspeliensi et salvifolio; sed sub eodem nomine Parisiis vidi 
plantam , quam hybridam potius dixissem e C. monspeliensi et crispo. 
Timbal C. Jlorentinum Lamk. dubitanter retulit ad suum C. salviae aefolio-. 
monspeliensem, l. c., p. 21. Cambessedes, Balear. ns. 57, 58 veluti 
diversas enumerat species, sicque Spreng. Syst. Vegtb. 2, p. 585, ns. 
16, 17, Don Hrt. Cantabr. ed. 13, p. 361, etc., quos alii, ut jam dixi, et 
insuper Grenier ii Dietr. Syn. p., ete. ne minime quidem distinguunt. 
SECTIO 3.* LADANIUM S»acn. 
Cistus laurifolius Jod Clusii) L. Sp. 
Camer. E PER - 97, ita mecum reputo. Clus. Hispn. p. 155, 156 fig. et p. ^ US 
P. 77, Led. 1, "s excepta UNE fs pe folia €— Tepraesentantur, Loise. D 
p. 379, n. 1, dp. Cist. Narb. DC. Dub. p. - 11. La Peyr, He ani i Ladanium colum 
Spach, Ann. Se. Nat, Par. 1836. AUR Cistin. n. 5e. "nel chn E Te on- c. 3 iz Willk. Ie. 
deser. pl. ren occ. praec Hispaner. 2, p. u^ t 95. Munting Fhytogr. p. 9; t. 42, Er Obs. p. 553 
fig. 2 ge 2, t. 120, f. 21 ex Clusio, Dalech. Hist. pl. Lugd. p. 233, f. 1, Clus. invrs., J. Bauh. Hist. 
p QT . d 5. 
p. 9, f. 3, Chair. Seiagr p. 97 
r. Jun. Jul. Fruet. Jul. Aug. In Pyr. Arag. Catal, or. Atax. 
eum Olea, et super eam, regionem oceanicam quoque attingens. 
egi in Pyr. septr. auriger. cum atax. conterminis ad Balnea de 
Giidi, die 31 Jul. 1843; in Pyr. x Conflent, ad Thues, die 
27 Jul. 1837. Observavi ad Torla, Biel, San Cosme de Guara, circa 
Castanesa , ad Arduné, V. illaller , "ád IMarbodie et per montes Corba- 
E et "Ruscinonenses. 
stus cyprius Pourr. Herbr. Matrit. et MNS. Proj. Hist. gen. Cist. 
(1783) n. 11, cui ab eo relatum est Ledon latifolium creticum J. Bauh. 
Hist. pl. 2, l 13, p. 9, f. 3, s. c., mihi videbatur mera varietas C. lau- 
rifolii. Ceu speciem propriam recepit Dunal in DC. Pr. p "s p. 266, 
n. 26, eum tribuens Lamarck, qui in Dict. 2, 16 4 supra ci- 
tatum J. erae locum ei retulit et insuper alium Casi Z Ledon 5 Cy- 
prium Rar. pl. Hist. l. 1, p. T8 (sine icone), quod aeque ad suam spe- 
ciem attulerat Poir in "MNS. c. Perperam Dunal, DC. Duby eamdem 
Clusii figuram, Rar. pl. h. I. l, p. 18, f. 1, quae C. populifolii procul 
dubium est, iterum ad hunc C. laurifolium mie cui citant etiam 
Sering. Fl. Jard. p. 425, Dietr. Syn. pl. 3, p. 248, 
Item Grenier, cum Godr. Fr. 161, mile ad À, laurifolium hane 
adducere Clusii figuram, quam dum iterum, p. 165, ad C. TA ulifolium 
citare contendit, ejus designationem vertebat in p. 78, f. 
» Figura Comeran a me supra dubitanter allata, aii b ‘cum Mat 
thioli prolatione ad sequentem stirpem adducendam fore existimabunt. 
Plantiniana sbs: vel ejus imitationes, potius ad insequentem spe 
ciem deferuntur 
Cistus Ledon (Matthioli ?) L ea Dict. 2, 7, n. 16, qui HE 
R. Par. dieit, ut ego Ded me sx ^ poro eme 
