* 
E 
2 E S P a A AET 
7 [LRL CN pe SAX LA 
164 
Hist. 2, ]. 5, p. 128, f. 2 et p. 129, f. 1 flor. dupl. siv. plens., J. Bauh. Hist. PR SEKON p. 889, f. 4 
Fuchs. Hist. st. p. 325, Matth. p. 488 infloresc. mala; Lonier. Nat. h. crt. 159 C.. f. 3. Camer. Epit 
p. 266 dubia; Dod. St. h. Comm. 2, p. 177, Hist. pl. (gall.) p. 434, f. 2 (Sisymbr. Cardam.); Lob. Obs 
p. 106, f. 2 et 3, Icon. t. 210, f. 1 et f. 2. 
9; Flor. Apr.-Jul. Flor. Maj. et per ZEstatem. 
Legi in Pyr. septr. med. ad Toulouse secus le Canal du midi, die 
20 Apr. 1852, unde fructificantem habui a Timbal, lectam die 15 Maj. 
ejusd. anni; in Valle d Aure supra Azet, die 13 Jul. 1852, in Pyr, 
Li 
. Cantabr. ad Byriathw, die 23 Maj. 1879. Habeo a Deville ex Tarbes 
et ex Mont-Sacon. Observavi ad Pamplona, Puycerda, Lourdes, ete. 
Caulis vix inferne teres, superne compressiuseulus, eum stris plus 
minus copiosis et manifestis. Petala lilaeina venis saturatioribus pieta; 
si albida, tune venae minus saturae. Ne dicat quis cum Koch, Berto- 
loni, Cosson et Germain, stamina corolla dimidio breviora, quia de 
lamina tantummodo, nec de toto petalo cum ungue suo hoc dici potest; 
stamina duo breviora vix faucem superant. Nec placet stigma capi 
dietum a DC. Syst. et cum Duby, ab Hook. Br. Fl., a Noulet, Mutel, 
Ledebour sive ad generis characteres, vel speciatim de nostra stirpe, 
quia stigmata depressa inspiciuntur, neque orbicularia nee hemisphaerica. 
Sapor herbae amarus; species inter validiora remedia antiscorbutica 
censenda, quae virtus ab iis etiam recognita ei est, qui illius efficaeiam 
ceu nervinum medicamentum, a Ray, a Robinson et a Baker praedi- 
catam, denegant. ; 
ndividua alpina humiliora , crassiora, elegantiora sunt; ex hisce 
statuit suam C. crassifoliem Pourr.; huie formae accedunt ea speci- 
mina quae legi supra Azet, aliaque humilia, tenuia, laxiuscula, quae 
obvenerunt in: Cerdaña vere 1861. 
aeterum, ipse Pourret de sua specie dubitavit, utpote qui in 
scheda Herbarii Matr. asservati ita scriptum reliquit: « An Cardamines 
pratensis sola varietas? », onge ergo a veritate aberravit ‚Timbal, 
quum C. crassifoliam Pourr, synonymon G. raphanifoliae declaravit: 
)8 
, Card. nemorosa Lejeun. Spa et C. latifolia Lej. Ibid., monente Le 
stiboudois, Botanogr. Belgiq. p. 325 hujus speciei nostrae varietates Qu 
constituunt; cf. etiam Crépin Man. P] Belg. 1866, p. 48, n. 1. Nec 
mihi tuta videtur sejunctio C, granulosae AIl. quam ceu formam 8. 
pratensis consideravit Spenner Fl. Frib. 3 p. 
synonymon recensebat Spach, Suit. à Buf. T. 6, p. 441. Aliunde, 
futiles judico nuperrime in Gallia declamatas species s. € 
omoll. Fl. Com. 5 "D Ben vann : 
l. Com. 5, P- 157, n. 1230, iste praecipue distinguit a G 
eam : fen : " 
vult facie a Qh. pratensi diversam, l. c., p. 30, quod ei non A: 
perperam foliorum lacinias foliolas arbitratur "lis 
compositum declarare. Neque caules ees el 
SI . : z omnino * 
perpetuo alba in Gh. M mt, nec petala minora; et petala offen- 
dab uers 7h. Matthioli a Bertoloni praedicata, sub-rosea i 
; nervis notata viridibus URBS mula in fundo pe 
lorum inspicienda : , prodeuntibus e macula m ern 
tingunt ci ud eni caeterum venae non totam petali lag 
, v 1 | 
mediam earum partem decoloratae fiant. Nota € 
