c. l. e. y, quae ex Schur Sert. n. 209 varietas est C. pratensis , ea- 
demque ae Matthioli planta, ex Fuss. Trans. n. 264, 
n specimine ad Toulouse lecto habetur folium gemmiferum, quod 
phaenomenon in hae specie animadverterunt jam Cassini, Journ. hysiq., 
Maj. 1816, p. 408, vel Bull. Soc. Philom. Par. ( 1816) p. 71, aut Opusc. 
phytolog. 2 (1826), p. 340-43; dein Speni. Flor. Friburg. 3, p. 920, 
n. 1, et Aug. St. Hilair. Observ. sur les bourg. advent. et le Card. la- 
tifolia in Ann. Sc. Nat. Par. Sér. 3, T. 9 (1848), p. 19, qui rem te- 
est septentrionalibus GA. pratensis albiflora, C. Hayneana Welw., Reichnb. 
$ 
a'd 
descriptus et figuratus erat ab anno 1792 a Naumburg s. c.; cf. etiam 
or. Als. 1, p. 45 Not.; etiam C. A. Meyer. ex Spach. Caeterum 
res nota Anglis. Aug. St. Hilaire suam plantam observabat ad basim 
montis Canigou cum gemmis fortuitis; cf. l. c. Annalium, et insuper 
' Compt. Rend. Acad. Sc. T. 25 (1841), p. 373-5. Hoc idem observatum 
est a Moretti in sua C. Matthioli, vid. Giorn. Istit. Lombard. T. 2 (in 
4, 1850), p. 213 cum tab. f. B.; in Gh. raphanifolia, referente St. Hi- 
laire; in Cardamine fontana, in Droseris quibusdam itemve in Gloxiniis 
et Degoniis nonnullis, Rochea falcata ete. 
Dulbi isti, de quibus agimus, ejusdem naturae et situs sunt ac illi 
Dentariae. bulbiferae, P'icariae, Saxifragae bulbiferae, S. stellaris L. FI. 
app., S. hypnoidis, Liliorum bulbiferi et tigrini, Ornithogali bulbiferi, 
Ixiae bulbiferae , Ari bulbiferi, Dareae bulbiferae, Cystopteridis bulbi- 
jerae; Pleuridii nitidi (Musc.) ex Bescherelle. Itidemve observati sunt 
in Kardanoglyphe nana, Peruviana Crucifera, ex Schlecht. Pl. Lechle- 
nan., Linnaea V. 28 (1856), p. 473 Adn.; in Cicutaria bulbifera, in 
Begonia bulbifera, in quibusdam Dioscoreis; in aliis Filicibus. 
Quid simile offert omnibus notum Moluccanus Bryophyllum calyci- 
num; et insuper Polygonum viviparum, Allia plura, W oodwardia ra- 
wans, Tetraphis pellucida, Webera annotina, Ornithogalum thyrsoides, 
Eucomis regia, Malaxis paludosa, etc. 
Ghinia raphanifolia (Fagonii) Nob. 
Cf. Herm. infr. cit. Carda mine latifolia Vahl Symb. bot. 2, p. 77, Loisel. Fl. Gall. ed. 2, 
T.2, p. 84, n, 10. Noul. Fl. bass. sous Pyren. p. 39, n. 2, DC. Dub. p. 32, n. 12. C. latifl. La Peyr. Herbr, ; 
C. raphanifolia Pourr, Chl. Narb. n. 263 et in Herbariis suis Paris. et Matr., inque Herbr. Po d. 
It. Pyr., cum multifida Pourr. Herm. Parad. Batav. p. 203, t. 69 (nec t. 204 ut citat nT a 
Sp., Pers. Syn., Lamk. Dict.). 
I Flor. Maj.-Jul. Fruct. per Æstatem. In editis ad humiliora in- 
terdum descendens, fluminum ac torrentium o 
S1 n 3 
Pyr. or. ad Mont-Louis, inque Valle d Eynes, diebus 10 Jul. 1836 et 
8 Jul. 1839. Habui lectam sub Ze pas de Rolland a Colomies: a Deville 
"pue reperii in Pyr. septr. auriger. Juvat tamen quaedam loca ab aliis 
VIX serutata de stirpe eximie pyrenaeo-iberica indicare, nam ede 
menta ponas repertam esse in Calabria a Thomas, ut fert DC. Syst. 
