E. 
179 
et calyx Sam et semina oblonga longitudinaliter striata et peculiaris 
quoque odor et penes antiquos etiam nomen, peculiare diutine ser- 
vatum, genus videantur commendare ac sustir inere 
Mihi suspicio manet hane esse Alectorolophum. Plinii, ut jam credi- 
derunt Pena et Dalechampius. Penes botanicos praevaluit Anguillarae 
Hallerique opinio: cf. hane Flor. pss 88. 
Quidam Herbolarii hane speciem pro &Scordione venditarunt, ast 
perperam: cf. Ruell. De Nat t. Btirp. l. 3, e. 60, p. 738, lin. 20, qui 
illos merito reprehendit. 
Conringia Hoister. Erysimum Neotericor., non Pat 
Erysimum Theophr. De Caus. l. 2, c. 17 et l. 4, c. 16, En "Hist. l. 8, 
c. 1 est frugi genus, permultis Polygonum Fagopyru En ex Dio- 
scorid. l. 2, c. 187, cum illo Theophrasti luctans, de ntelligitur, 
attamen ad Phrynem vulgarem crebro adducitur ab istis, sus Ph. subu- 
latam potius ab aliis (cui Fraas, Fl. Class. p. 119, ipsum Theophrasti 
Erysimum inducit); a paucis ad Phr. laxatam, nulli speciei fidenter a 
nostrum plurimis. Plinium vero sub hoc nomine, ut sub illo Zrionis, di- 
versas confudisse species inter sese ees clare aperuit jam Ruellius, 
De Nat. Stirp. 1. 2, e. 9, p. 539-41, nec non Dalechampius in Plinium 
p. 919 a, kk, confirmavitque asi S. 
Nomen itaque ambagibus circumventum, reformatores hodierni in- 
tulerunt in genus, quod nullum jus considerationis sibi vindicare potest 
inter Patrum scripta. Inlatum in Phrynem nostram, accedendo ad G. 
Bauhinum, Tournefortium et Boerhaavium, tolerabilius fuisset. 
lisdem. permotus rationibus Ruprecht, Flor. ner: p. 92, nostro ge- 
neri nomen Erysimastri indidit. Mihi vero opportunius vium est Con- 
ringiam Heisteri dece Ind. pl. hrt. Acad. (Helmst. Jul. 1730) Nov. 
-Ph gen. p. 34 et o libentius ex quo omnes ab eo sub sua yi^ ang 
relatae species in rh cih Erysimum, seu Cheiriniam Link En., 
recta adveniunt. 
SECTIO 1.* CHEIROPSIS C. A. Mery. 
Conringia turritoides (Tragi) N., ex Lamk. 
. , Viol sylv. lut. Trag. St. h. p. 560, n. 2, ex G. Bauh. Er atmana } s L. Sp., 
Koch p. A SB ec. p. 81 ius i. Ga SL dci 1 DC. ju . p. 45, n. 3. Er. pi La Peyr. 
oss E. iR RE Mein Pers., Dulac; Ch. pince y et Ch. se pignus V Willd. Pr. Ber. Jacq. A. 1, 
Bot 
; 16, t. 23, wi Dan. t. 731 et t. 923, Engl. Bot. v. 14, n. 942, v. v. 3, t. 212, Spach Suit. 
uff. At]. t T. sem., Schk. ' Handb. 2. 9, t. 183, Gaertn. Fr. sem. pl 297, t. 143, f. 7, 
Reiehnb. Icon. f. 093. Dietr, Kl. Bor. v. 6, n. 42 Obs. p. 112, 1. 1, Icon, t. 
fid, J. Bauh. pis E 2, ]. 91, p. 894, f. 4. Tabern. za ?, P EVER 4o, f. 3, Petiv. 
ds p t. Moris. Hist. pl. Oxon. 2, S. 3, p. 299, Aa 
© Flor. Æstate. Fruct. Aug. Octobr. 
SECTIO 2.* ERYSIMASTRUM C. A. Mery. 
Conringia stricta N. 
. Fl . 55, n. 3, 
. e 
E. tug katam e Dub. an). E. ree ? S paeng 
NY m e eres m AC t ge 
n. ur. oco Greux u-V 
Gaud. 4, n. 1524, forte Lis "a io Mrs "s. d gh b E. cheiranthoides Benth. Cat. p. 7 A CM: 
at. pl. C atal., e loci autopsia ex la Valle de And M UN cheirifolium Godr. cum Gren. Fr. : sedi 
Che et E. odoratum comprehenderet. E. hieracifolium a eichn NP M. A" » E: "^ 64. 
f 4388, Du A an xime Gilib. Exerc. phyt. Reiehnb. er. C. 1i xui a rci 
: Dietr, Fl. Bor. v. 6, n. 427, Fl. Dan. t. 229, Sehk. Handb. 2, t. is "hierac 
