(seu Cardaminem N.) fecit; sed revera non Sisymbrium 
mitant, quamvis reapse a sua D. murali valde distraxeri 
Arduum mihi foret illam suscipere sententiam: ast quocumque modo, 
potiorem adhue affinitatem cum B. murali percipio in ipsius Desfontainesii 
S. coronopifolio Fl. Atl. Ibid. (p. 82) t. 154, eujus DC. in alteram 
Nasturtii sui speciem constituit. Hasce Desfontainesii species Munby, a 
plurimis semper adjutus, in Catal. pl. Alger. 1859 iterum sub Sisymbriis 
enumeravit, ei, ut videtur, plane ignotas. 
Videmus ad hane speciem adductam a DC. Syst. e. Erue. minor. 
monspess. ete. Chabr. Sciagr. p. 276, f. 5 (quam 'ille p. err. signat 62); 
et videmus ab eodem DC. in prolatione Barrelieri, Obs. p. 44, exclu- 
sam J. Bauhjni citationem, quae eamdem figuram offert, et quae certo 
certius eum illa Chabraei ad B. vimineam pertinet, eui speciei ipse DC. 
citat in Syst. 2, p. 635, n. 12, correcto errore FI. Fr. 4, n. 4154, ubi 
locus iste relatus perperam erat ad B. decumbentem. Errarunt itaque 
ii, qui DC. indulgendo aut Chabraei prolationem  (Bertololoni), aut 
istum, eum J. Bauhino (Gaudin, Smith) ad B. decumbentem. retulerunt. 
Porro: non fuit consilium malum, quod inter Botanicos imitatores non 
> ut ipsi cla- 
DC. 
~ 
Moris palam fit ex eo quod, citato DC. Syst. ad B. vimineam, figuras 
J. Bauhini et Morisoni, ejus filiam, exclusas voluit. Morisonianae figurae 
numerus apud . exactus non est: sed hoc rem non mutat. 
erennem etiam occurrere ferunt Coss. Germ. 
Brassica brevicaulis (Wibeli) N. 
Wib. Primit. Fl. Werthem. (1799) Additam. p. 348. Diplotaxis brevicaulis Bluff. et Finger. 
Compend. Fl. Germ. ed. 1, p. 153, i 1901. D. giri Bluf. et Fing. Compnd. ed. 2 ex Nees et 
1. 30. P» 307, n, 3; Koch E 62, n. 3 (excl. plurs. loes.), Godr. Hl. Lorr. ed. 2, p. 50 (dolosa 
(nel. py tecriptione). Sisymbrium brevicaule Wib., Heller Fl. Wirceb. Suppl. ( Ze ;. 61. S. vimineum 
Heft 08 - Bad. Alsat, 4, p. 488, n. 1003 (exels. syns. praeter Wibelianum). D. g abra Dule.? Sturin 
© F lor. ZEstat. Fruct. Aug.-Nov. In Pyren. Cantabr. ad mare. 
2 „Legi ad Guefary, die 16 Sept. 1841. Observavi ad Secoi, Orio, 
eona 
jona, 
U : à . : ý ne iy 
Caules cylindraeei , peduneuli vero sub-compressi et siliquae e te 
ressae . 
habit gun quente specie, quae cum Olea habitare solet, 
e i PAAR peculiari quadam facie, herba teneriore, caule magis 
m iens, Per longiorem tractum foliato, foliis valde minus incisis, 
0 LI LI z 
iuis Wanne maximo, obovato-rotundato, obtuso, floribus aliquantulum 
J ribus, siliquis forte brevioribus et turgidioribus, totiusque herbae 
sapore, ut visum est, acutioribus. . 
1- 
r arenas, nec solum calcareum, ut Brass. * 
rura in- 
i quam ego regionis cireummediterraneae 
? K "d 
digenam tantummodo credo. aii 
r. Prolongi Boiss V b hac 
- Yoy. botg. Esp. p. 33, n. 94 parum à 
peris recedere existimo, A PP : j 
on m n vie . tis 
tantum diju, fae; Sis. vuamneum Gmel. formam parvam D. deha 
Jucicavisse Spenner, quem videas in Flor. Friburg. 2, p. 95 
Brassica viminea (Gesner; (i "E mm 
n. 257 et Voy, ed Pw Bauhini) Boiss. Pl. Aucher. 
