191 
9| Flor. Maj. et per ZEstat. Fruct. Æstate in Octobr. 
. Legi in Pyr. or. Conflent, supra Prades, ad dirutum coenobium 
St. Michaelis, die 23 Sept. 1843 et die 4 Oct., quo fruetum decerpsi. 
Varietatem notandam legi in Pyr. Arag. ad Jaca, secus flumen Gaz, 
die 29 Maj. 1858. Habeo a Deville lectam ad Barèges, ut ejus notae 
indicant, stirpem in Lavedan communem. i 
Specimina ad Jaca lecta gerebant flores dilute luteos, obsolete ve- 
nosos, parumper odoratos. Haec ad Jaca lecta varietas forte ea est 
planta, quam Willkomm, Sert. Fl. Hispan. p. 9, n. 68, habuit pro Br. 
ochroleuca Soy. Willem., seu Erucastro Pollichii Spenn., dictam a se 
visam prope Tiermas et inter Jaca et San Juan de la Pena, e quo 
postremo loco, tam late indicato, mea proveniunt specimina. Solemnis 
vero varietas, in qua racemi basi tantum bracteati, sepali horizontaliter 
etiam patentia, stamina longiora, nec semper pistillo adpressa, imo ali- 
quando et ipsis patentibus. Caeterum, duas species per Pyrenaeos fa- 
cile obvias distinguit Timbal quoque, loquutus et de formis intermediis, 
Excurs. Corbiers. (1814) p. 9. 
£0 antiquorum figuras huc firmare ausus sum, quamvis de una 
aut altera a me citata icone diversimode judicatum sit ab aliis et ex- 
pressim a Soyer Willemet, qui illam J. Bauhini, meo sensu ab aliis 
non sejungendam, ad modo citatam B. ochroleucam trahi juberet, ut jam 
voluit Spenn. FI. Friburg. 3, p. 946. DC. Syst. hasce figuras inter 
duas species (Syst. 2, p. 465, n. 9, p. 600, n. 20) dispertivit. 
Obvium mihi fuit ad Solsona hujus speciei monstrum proliferum, in 
quo e centro floris pedunculi prodibant ferentes flores simplices, vel 
eos quoque proliferos, qui postremi flores, in pedunculo communi in- 
terdum alternantes, gerebant bracteam ad eorum pedicellum confectam 
sepalo, quod ab ejus officio illud quoque aberraverat; alias, pedicelli 
umbellatim dispositi inspiciebantur, aequales aut inaequales, gerentes 
ad basim calycem quadrisepalum involucri officium fungentem. Flores 
conspiciebantur normales vel abnormales, confectos petalis ter quinque, 
ferentes stamina quatuor ad septem. Denique hoc etiam non omittendum 
duco, quod solvebantur in novos pedieellos non tantum pistilli, sed sta- 
mma etiam, quandoque petala ipsa disparebant, ut sese mutarent in 
pedicellos, manentibus semper sepalis ejusdem structurae, sub forma 
braetearum. ad hujus prolificationis basim, forma et magnitudine quid- 
quam mutatis. 
Brassica adpressa (Tragi? Hermanni) Boiss. Pl. Aucher. or. 215 et 
Voy. botg. Esp., Visian. Dalm 
An Sinap. 5 Trag. St. h. p. 103? Herm. Parad. Batv, p. 155, t. 39. Hirschfeldia adpressa Moench. 
ed R: Hisp. p. 72" Godr. dr. Fr. p. 78. Erucastrum me Koch p. 61, n. * PW t incana L. 
Dub Vi 7, p. 168, n. 3, Gaud. 4, n. 1556, Moris Sard. 1, n. 110, Guss. Sic. Syn. 2, p 
S. heb *. n, 4. Stylocarpum incanum Noul. Fl. bass. sous Pyr. p. 35. Sinap. incana ur Mg oes 
(fadt *rophylla Lagase, ex Herbr. Hrt. Bot. Matr.; S. geniculata Desf. Atl., Herbr., vH res 
sica 1 '&norans Munb. Cat, 18591); S. taurica M. a Bieb. Suppl., Erucaria hireanica DC. Syst. * A - 
My. Hrtor., ex Fisch. Mey. Ind. sem. hrt. Petropol. 1835; E. aleppica M. a Bieb., ex Ledb. pA 
KRATA hispanicum Quibusb. ; Strangalis adpressa Dulac., H. incana Low., Mianem xem 
Ph ies l. Vog. Rhen. Jacq. Hrt. Vindb. 2, p. 79, t. 169, Engl. Bot. Suppl. v. 3, n. 2843, hirsut. ; ; 
Ylgr. Lusit, sel. V. 2, p. 205, t. 172, Reichnb. Icon. C. 12,-t. 85, f. 4423. 
€3 Flor. Maj. et per ZEstat. Fruct. Jul. in. Autumn. exordientem. 
Per region. mediterr. cum Olea, raro extra eam, ut puto, emigrans. 
Legi in Pyr. or. Conflent ad Prades, die 25 Sept. 1843. Habeo a 
Deville absque loci indieatione in scheda plantae, sed e MNS. conjicio 
