197 
mel. Bad. Als. V. 3 11, n. 962. M. 
tile L., G n s 
cristatum La Peyr. Herbr.; Kernera sagittata Mié 
p. 17, t. 128 (non t. 111 Gaud.); Schrank Fl. Mona 
axat. La Peyr. Herbr. et M. alpinum et Lepidium 
geville (1867) ; Gonyclisia saxatilis Dul». Jacq, A. 2 
c. t. 372, Reichnb. Pl. er. C. 7, t. 648, f. $73 au- 
er. Phytonomat. 3, p. 410 (non vidi: cit. DC.). Pon. M. Bald. 
p. 48, 
ricul. et. Icon 12, t. 17, f. 4264-5, Be ME 
) e s G. Bauh. Pr. 8, n. 0, f. 2 et p. 49, f. 1, 
. 185 et apud Chus: Rar. pl. Hist. P. 2 
d. in Commentr. Matth. edit. p. 427, f. 
Flor. Jun.-Aug. Fruct. Aug. Sept. In Pyr. medior. oriental. ru- 
pestr., solo plerumque calcareo degens. 
Legi in Pyr. septr. med. sub le Lac d' Oo, die 5 Jul. 1838. Habeo 
a Deville ex Mont-Sacon, le Pic de Gabizos, le Pene de Caubarole; a 
Massot ex la Font de Comps Pyr. or. 
Distinetio in species duas, nedum in varietates, sustineri nequit. 
Variant folia omnia latitudine, eorum incisura, speciatim vero per 
caules annotinos variant auriculata et exauriculata, auriculis plus vel 
minus conspicuis; et hoc occurrit etiam in uno eodemque individuo. 
Racemi tum simplices, tune compositi; folia acuta et obtusa, glabra et 
ciliata. 
(in calce 
4, p. 498 
Desvaux, meo judico, eam dijudicavit, dum, O 
n. 217, Calepinae Corvini, seu C. Ruellii potius voluit. Miraberis in- 
spieiendo eamdem  prolationem ad utramque speciem relatam ab aucto- 
ribus, quos gravissimos reputavere, DC. Syst., Koc 
C. decipiens Willk. dicitur spontanea inter pagum Panticosa et balnea 
ad flumen Gallego, infra pagum Bajo, ubi Junio fructificat. Hanc ego 
lusum C. saxatilis judico, spectata characterum distinctionis laevitate: 
adumbratur ceu « Stirps habitu foliorumve forma cum C. saxatili B au- 
riculata Lamk. (sic) persimilis, sed siliculis longioribus angustioribusque, 
constanter ovalibus vel obovatis facile distincta. » Willk. Sert. Fl. Hispn. 
p. 12, n. 79. Item C. polysperma Costa, ex Berga Pyr. Catal., diversa 
tantum pedicellis minus patentibus, siliculis majoribus et multispermibus, 
cf. Willk. Pug. n. 4, ceu species propria mihi non sese enunciat et 
puto perperam annuam mox Costa eam dixisse; ef. Ann. Se. Nat. Par. 
Ser. $1. 13 (1860), p. 105, ex Costa Ind. sem. hrt. bot. Barcin. 
1859?, Willk. in Linnaea V. 30 (1859-60), p. 86. 
Lepidium cristatum La Peyr. reperitur inter synonyma Senebierae 
squamosae penes Kunth Fl. Berol. ed. 2, p. 56: habitum prius pro 
epidio campestri a Walk. Arnott; novissime Clos et Loret, Revis. 
erb, La Peyr. p- 51, eum ad Thlaspidium alliaceum afferre maluerunt. 
Drabella N., Draba Auctor. Nomen Draba ceu genericum hic 
laudari nequit, quum Draba Dioscoridis in hoc genere non comprehen- 
atur; hine ego quidquam mutavi et plantas parvulas, vel annuas, 
Drabas Botanicorum plurium praecedentis aevi, Drabellas denomino. 
SECTIO 1.* AIZOPSIS DC. 
Drabella ciliaris (Gesneri) N. 
Gesn. Hrt. Germ. ert. 980 vers. lin. 96. Alia spec. ete. Draba aizoides Auctor, Koch p. 67, 
n. 4; Bert. 6, p. 465, n. 1, Gaud. 4, n. 1467, Zetterst. Pl. vase. Pyr. Principle. n. 142, DC. Pet 35, 
;^ aizoides La Peyr, Herb.; D. aizoon, D. aizoides et D. — na C. Hepotrps 
ur. D. W., Salisbr. Dr. stylosa 
lla Freyn et Gaut, 
