Specimina Gautieriana, cum nomine 4. petraeae Jord., pusillam 
plantam meis oculis offerunt. 
Et mihi quidem valde suspecta est C. microcarpa Moris, C. gracilis 
Planch., Bull. Soc. botg. Fr. T. 5 (1858), p- 494, a nostra specie di- 
stineta silieula sub-elliptica ae semine majore. Supervenit Cl. Bruhnsii 
Grunn, Pl. Bakuens. (1867) n. 15 huie affinis dieta, ast notanda, ra- 
cemo magis elongato, pedicellis a basi patentibus, siliculis minoribus, 
angustissime marginatis ! ? 
De Jonthlaspi minimo spicato lunato Garid. Aix p. 255, t. 56 silent 
Galli, itemve DC. Syst. et Prodr. Video iconem sistere elatiorem stir- 
pem, folis acuminatis praeditam floribusve majusculis, siliculis ellip- 
ticis integrisque. Si talis in natura revera existit planta non dubito 
quin sit species a vulgatiore distincta, quam tune C. Garideli nuncu- 
panda foret. 
Non vidi necessitatem vertendi nomen genericum in Posseliniam, 
cum Scopoli, Introd. in Histor. Natur. n. 1457, annuentibus Allioni, 
Necker et Medik. Sed libenter postposui specificum illud Jonthlaspi, 
quod Violam Thlaspi sonat. Fatendum tamen est Lamarckianum quoque 
hodie vix laudandum esse quia notam genericam repetit, cuicunque 
generis speciei communem. 
Adyseton Adans. ?, Scop., Medik. Gen. pl. 73, t. 1, f. 16, Moench 
Meth. p. 266; Alyssum | Auctr. Alysson Dioscor. l. 3, c. 95 videtur 
potius Farsetiae species, ut quidam eum Dodonaeo reputarunt F. cly- 
ata, cui speciei adduxit Si thorp quoque, quamvis non absque hae- 
statione hoe fecerit: alii in eo viderunt Discutellam quandam, fructuum 
descriptione potissimum considerata, sed nulla in hoc genere species 
folia rotundata fert. Quoeunque modo nemo quisquam Alysson Dio- 
rds ad quodeunque Neotericorum Alyssum reducendum esse som- 
niavit, à 
SANU defendat. » Ruell. De Nat. Stirp. Í. Lo 20; p. 35 lin. 
Nulli herbae reapse aptum nomen. Quibus rebus consideratis consilium 
ergo melius nostrum Scopolii dicendum. Movet ergo haec innovatio 
quamdam criticam, cui 
mbus a Desvaux editis 
SECTIO 1. ODONTARRHENA Mery. 
Adyseton alpestre (Gerardi) N. 
Ger. F], Gallo-Prov. p, 37 : 
à em n. 
Bert, 6, p. 4 om Tb 18, 0.9. Aiya lpestre L. Mant., Koch p. 63; 
diua Gaud. 4, n, 1465 (excl. b); DC. Dub. p. 34, i Odontiprhoun alpestris et 0, ob 
