209 
Figurae Reichenbachii de Al. campestri, Icon. e. t. 18, f. 4910, 
4210 b, offerentes stamina majora appendiculata, qualia de illorum Al. 
campestri describunt Moench Meth. Suppl. (1802) p. 87-88, Roth Tent. 
erm. 3, p. 14-5, Bert. 6, p. 485-6, itemve figura Reichenb. PL 
er. C. 8, t. 187, f. 980, a superioribus diversa, fingens stamina duo 
minora cum filamentis appendiculatis, ad nostram speciem referri ne- 
unt, 
Quid sibi voluerit Asso St. Arag. Syn. p. 85, n. 200, ubi sub Al. 
campestri affert Pourr. Ie. t. 908, h« 2, dicens: « Ab Al. cal y 
specie non differt » sane non intelligo: neque magis intelligo Hispan 
corum Botanieorum longe praestantissimum pariter sub suo Al. Lupe 
AI. calycinum quoque comprehendentem, ea identica Pnn, ut 
videre est in opere Descr, de las plantas ete. Madrid 1802, V. 2, p. 402, 
n. 913, Lamarckium imitatum, Fl. Fr. 2 (1118), p. 477, n. 508 et Dict. 
1 (1183, p. 97, n. 1, ut videtur, e fallaci comparatione de planta spon- 
tanea cum culta. Paulatim . expiravisse et oblivisci velim hane falsam 
sententiam, post nimium adhuc contractis St. Hilaire verbis, Morphol. 
p. 315, lins. 24-7. 
eutra e Kochii phrasi de Al. campestri et minimo, Syn. p. 65, n. 9 
10, in meam plantam bene cadit. 
Moenchia campestris Roth. Tent. Fl. Germ. 2, P. 2, p. 74, Ady- 
selon. campestre dius Pu Transylv. n. 1312, ut Al. Ea Host Fl. 
Austr. 2, p. 248 n dd istud laxius etiam definitu um, una semper et 
eadem, ut puto, species iterum suscipienda illustrandaque e 
Broteri locum penes systematicos considerari non e. 
Adyseton calycinum (Clusii) cis Fl. Carn. ed. 2 T, 2 n. 802. 
Clus. P. ann. A. M 2.3. Alyss sum caly h p. 65, n. 8, um 6, es 
A - 4, Gaud. P. 2, Moris Sard. 1, n. 86, be Notrs. "Repr, Fl. Lipust E kea: DC. Dub. 
silonema alyeinam Mey. (C. A.) l. ad. supr. spec. c. p. 15. Al. caly r. Herbr. Ah am is 
Ex hk., Be DE AL Schlosseri Heuff.? Al. calycinum var. vir, irm At 10X. À. virgatum E 
iw iett 48, S-hk. Handb, 2; t. 181, Fl. Batv. v. 5, 
Fl. Dan. t. 1704. ok: Fl. Siles. 9 POE, 
y E i f. 4, Gaertn. Fr. som. pl. 2, p. 252, t. 141, f. 4, Reichnb. Icon. C. 12, t. 18, f. ' 4269, 
amk, i wes I. 1, Schab, Icons. t. 33, f. 1. Clus. Rar, pl. h. 2, 1. 5, p. 133 f. infr., Camer. Epit. 
Mon Bs i. - Bauh. Hist. pl. 2, 1. 22. p- 928, Barr. le. t. 908, f. 2 et t912, f 2e pl. fruct., leinhté 
xeurs, G eig uie 88, A. ruderale, sabulosum, bae Jord., ex Gren. Jacq. A. p. 2 f 338, 
t. 384, 
© hie Mart.-Jun. Fruet. Jun. Jul. 
Legi TA Arag. ad Jaca, die 9 Maj. 1845. Habeo a Deville ex 
Valle H TaD 
Multum a insérióre recedit, in primis pallidius est, statura minore, 
tardius generatim floret, caules simpliciores gerit, folia angustiora, flores 
pallidiores , qui, insuper, dum evolvuntur, vel adhue in suis alabastris 
inelusi, ininis depressi degunt et minus amplam eireumferentiam por- 
rigunt, Potissimae vero differentiae sunt, permanentia calycis cum fructu, 
*t stamina minora utrin nque appendice setacea praedita (non unica an- 
E et latiore), genitalia tenuiora, denique alia est utriusque speciei 
eu 
ille d dem entitate Mases Jacquinianae cum mea minime guaio, qune 
vesti eseribat fl — omnia. simplicissima, nec (in eis) dentis vel squamae 
dis l. e. 20; ast stamina et pistillum aucta et seorsim in 
em tabula bue jede appendieulas illas duas setaceas ad 
M 
sta ami inum PALINA illae habendae potius pro glandulis recep- 
ae? 
Sari ilg 
