211 
circa Salces, Fitou, etc. In Italia communis reperitur cirea Pisas; pro- 
venit ad Faventiam. 
Plantam erassifoliam prorsus factam observavi in littore de Rosas, 
die 27 Sept. 1853. Bertoloni sese abstinuit a prolatione figurae Florae 
Graecae, quae sistit pinguiorem plantam, glabriorem, foliis latioribus, 
majoribusque floribus onustam; videtur insuper illa icon e specimine 
plantae erectae desumpta, attamen si descriptionem considero, profecto 
aut Naturae lusum, vel celatoris, sive pietoris vitium potius quam speciei 
diversitatem cum nostra admitterem. Et ego ad Irun plantam erectam 
legi, similemque ad Bayonne vidi. 
Ptilotrichum Mey. (C. A.) Boiss. Voy. botq. Esp. p. 45. 
Ptilotrichum Peyrousii! N. 
La Peyr. infr. indic. Alyssum La Peyrousianum Jord. Obs. pl. nouv. rar. critiq. Fragm. 1 (1846), 
«3, t. 1 A. Al. halimifolium La Peyr. Hist. abr. pl. Pyr. p. 371, n. 3 (quoad locum tant.), Benth 
pA r 
m $ ^ . 
at. Colm. Cat. pl. Catl.; Al. Perusianum Gay Herbr. ex Godr, cum Gr. Fr. p. 118, ita ab eis deno- 
Matr. 
minatum quoque Al. concavum Pourr. Herbr. 
h Flor. Apr.-Jun. Fruct. Jun. Jul. In Pyr. Arag., Catal, orient., 
ad limitem Oleae, plerumque ad rupes calcar. proveniens. 
Legi in Pyr. Arag. a la Sierra de Castro, l. d. Peña Roja supra 
Barasona, die 16 Apr. 1851; in Pyr. or., Conflent, ad Villefranche , 
14 Jun. 1837; in Pyr. Catal. supra Berga ad Corbera, die 27 Maj. 
1871. Vidi ad Abeilla (Conca de Tremp), in Cerdaña inferiore Valle 
Segre ad Beliver, ad Orgañia, al Forat des tres pons, in m.* Cady et 
Pondis, et ad Bagà, secus Llobregat in rupibus. 
Suffrutieulus elegans, pallidus, quasi clandestine et pudice e rupibus 
exiens, vel inter frutices abditus. Caules plures saepe emittunt ramos, 
fertilibus admodum super alios elongatis. Folia sub-spathulata, sub-pli- 
cata (concavum P.), interdum quasi concava, per ramos floriferos mi- 
nora et angustiora. Flores copiosi, racemosi, in racemorum apicibus 
spectandi, nam cito sepala et petala dimittunt, racemo tune laxato, pedi- 
cellos longiuseulos et patulos offerente. : 
. Sepala tenuiter marginata. Petala majuscula. Stamina edentula. Si- 
lieulae sub-ellipticae. Semina sub-marginata. Pubescentia copiosa, fasci- 
culato-stellata, colorem einereum, superficiem quasi pulverulentam effi- 
cens. Odor florum vix ullus, plantae vero prorsus nullus, neque no- 
tabilis est ejus sapor. 
Difficile est dictu quid sibi voluerint Loiseleur et Mutel, Fl. Gall. 
ed. 1, T. 2, p. 53, n. 2, Fr. 1, p. 89, n. 11, cum synonymis Linnaeanae 
speciei et loca vel Narbonne Loiseleur ubi Pt. macrocarpum vivit et m 
Pyrenaeis ex La Peyr., quod duceret ad nostram speciem: vel Mutel 
Perpignan (de Parades), evidenter Prades du Conflent, cum aliis locis 
Ê : 
quae ad Pt. halinifoliam spectant, et cum deseriptioue ambigua 
Xissima. fc 
.Pt. longicaule Boiss. Voy. botq. Esp. p. 41, n. 130, t. 11, distin- 
Sutur a nostro caule longiore, superne ramoso, corymbis vel cymis 
minoribus , neque fructificantibus elongatis, petalis minoribus , siliculis 
basi rotundatis, brevissime apiculatis, peduneulum parum superantibus, 
pro. majore parte plerumque sterilibus. 
